België bij Ann

In de avond gaan we naar Ann, de vriendin van Kristel en Inge, die ook een vraag heeft over haar huis. Het is een modern vrijstaande woning, gebouwd op het puin van de vroegere boerderij van haar overgrootouders. De ruime tuin oogt opvallend saai. De inrichting van het huis is vrij klassiek, behoudender dan je van buitenaf zou verwachten. We vragen Odilia wat hier een verstorende factor is, want zelf nemen we die niet waar, behalve dat Ann wat meer aandacht aan de inrichting zou mogen besteden, maar dat kan het niet zijn. Odilia: De huisgeest bevindt zich in de schuur, het enige wat nog is overgebleven van de oude boerderij, en hij vraagt zich maar af wanneer er weer bewoning komt, hij snapt helemaal niets van de situatie die later is ontstaan, geen idee dat het oude huis verbrand is en dat er nieuwbouw is gepleegd, hij denkt dat dit nog de oude boerderij is, maar mist huiselijkheid. Ann beaamt dat de schuur inderdaad nog een deel van de boerderij is geweest. Verder speelde er ook dat er in de garage onder het huis eveneens wezens huizen – bedrijfswezens – die tamelijk hopeloos zitten te wachten tot er weer bedrijf gevoerd gaat worden. Ann vertelde at ze de garage nog lange tijd verhuurd had aan een rijwielhersteller die er zijn bedrijf had. Toen deze is vertrokken heeft ze de garage eigenlijk nauwelijks meer gebruikt, behalve om wat tuingereedschap op te bergen. En in de woonruimte boven zijn nauwelijks natuurwezens en dus ook geen huisgeest, dus daar blijft het een lege sfeer. Een huis zonder huisgeest voelt leeg, doods, ’t leeft niet, wat je er ook mee doet . Ann: Ja, ik heb altijd al het gevoel gehad dat ik in mijn eigen huis logeer.

Als oplossing zou je in de garage wat kristallen kunnen neerleggen en de natuurwezens uitnodigen daar plaats in te nemen, om hen over een maand naar een fietsenmaker in het dorp te brengen en de natuurwezens uit te nodigen met de kristallen mee te komen.

Dit alles moet je in die ruimte hardop en duidelijk uitspreken. En dan de huisgeest apart aan spreken en ‘m vertellen wat er gebeurd is en wat de toestand nu is, en hem uitnodigen naar boven te komen, eveneens m.b.v. een kristal die je daar een tijdje (een week) laat liggen.