We reizen nu veel verder zuidwaarts, links afslag Madrid, rechts Avila
Dolmen de Bernay – Dolmen del Prado de las Cruces, Avila, Bernuy – Salinero. Door een laag stenen muurtje omringd op een ruim terrein. Is volgens Odilia wel aanwezig, maar wel wat weggezakt. Eerst hartverbinding, dan proberen contact te krijgen. Lichtwezen reageert alleen met wat hoofdbewegingen, wel positief.
Castro de (la Mesa de) Mirande, Avila, Chamartin (Castilla y Leon), een schitterend natuurgebied vol zeer gevarieerd gevormde stenen. Er moeten twee menhirs zijn, het lukt ons niet ze te vinden; Odilia gaat zelf op zoek met de deva, en dat lukt.
Castro UlacaCastro Ulaca (internet)Onbereikbaar voor ons: Castro Ulaca , Avila, Solosancho. We kijken tegen bergen en bergtoppen aan. De reiswezens hebben een Contactwezen opgespoord die vertelt dat zijn Lichtwezen achter de berg is. Praten met ons vindt ie maar raar, maar doet ’t wel! En dat wij praten met het Grote Lichtwezen is helemaal raar! Maar als ze er is, wil ik erheen! We leggen de werking van de steentjes uit en vertellen dat het Grote Lichtwezen nu bij haar Lichtwezen is. Dan wil ik nu gaan! Dag!
Het keerpunt. Morgen weer noordwaarts, lange afstanden. We kiezen een plek voor de overnachting, ergens in de natuur. Het autowezen reageert: Ik vind het heel leuk, parkeren op een plek als deze; ik wordt altijd heel netjes geparkeerd, op een echte parkeerplaats; ik vind het jammer dat ik morgen weer terug moet, maar ben wel blij dat jullie auto ’t weer doet. Het spijt me dat ik jullie niet meer comfort kan bieden maar vind het heel fijn zo met jullie gereisd te hebben over al die gekke weggetjes, en heel veel rijden. En wij hebben met veel plezier van jou genoten, morgen nog heel veel rijden, en daarna ga ik je inderdaad weer terug brengen. Ik heb nog wel een verzoek: voordat je me terugbrengt bij de garage, wil je dan nog even echt gedag zeggen, en niet me zonder dat wegzetten? Dat beloof ik. Ik moet je trouwens ook nog schoon maken, als dat klaar is zeggen we gedag, dat beloof ik.
zondag 21, hele einden rijden noordwaarts, richting Santander. Deze ( Piedra de Escrita)hadden we op de heenweg ver elders gezocht, de coördinaten klopten totaal niet, maar zoeken op z’n naam leverde de juiste plek op. omgeving Piedra de Escrita
Menhir Piedra de Escrita (Castilla la Mancha). Zandpaden langs landerijen, sommige verlaten en andere nog onderhouden, o.a. verwaarloosde wijngaarden. Na een tijdje besluiten we om verder lopend te gaan; we zien een stacaravan waar duidelijk iemand is, er woont? misschien omdat het weekend is? Maar we hebben’m niet nodig, de route lijkt wel duidelijk, maar lastig: eerst over een riviertje, dan een afgesloten hek met diverse borden: prive! geen toegang! sleutel te bevragen bij een telefoon nummer. achterkant Piedra de EscritaMaar het lukte ons ons erdoorheen te wurmen, nog wat verder zoeken in merkwaardig landschap met grote stenen in allerlei vormen, struikgewas en bomen, maar uiteindelijk herkenden we wat we zochten: zie foto, kan niet missen! Met zowaar een Lichtwezen. De reiswezens vertelden daar dat ze al wat voorwerk hadden gedaan (zit zowel een stukje behulpzaamheid in als uitdaging ons voor te zijn): We hebben ‘m wakker gemaakt, en ‘m daarbij wel een beetje geduwd (etherisch?), hij wilde niet echt; en toen verteld dat jullie zouden komen. We hebben ‘m aangesproken en kregen inderdaad reactie in de vorm van wat knikjes, en zelfs in woorden: Wat gebruiken jullie veel woorden! Maar ook ons doel bereikt: ‘m te verbinden met Odilia!
Dolmen de Azutan, Arzobispo (La Mancha). Hunebed met dubbele ring/muur; ligt nier ver van de weg, maar niet in het zicht. Een Lichtwezen? Het blijft even stil. Ik ben er, maar ik had er even geen woorden voor, maar nu wel dus. Ik zie haar licht, als van heel lang geleden. Een heel klein beetje anders, maar toch heel herkenbaar. Ik ben geroerd en ontroerd en heb nog steeds geen passende woorden voor wat er hier gebeurt. En hoe nu verder? We zeggen je gedag. Ik benjullie heel erg dankbaar. En dat was te voelen!
onderweg door/langs het gebied vlakbij Sotresgudo, Burgos.
onderweg naar de volgende het gebied Sotresgudo, Burgos
Castro de Pena Amaya = Puentes de Amaya. Sotres-gudo, Burgos, Leon. Een natuurreservaat met woeste stenige bergen, waarvan één een tafelberg met ergens een grot, zou nog een hele klim zijn en hebben we niet gedaan. Waarschijnlijk door bemiddeling van onze reiswezens troffen we een Contactwezen die praten met mensen heel leuk vindt, heel enthousiast reageert op ons verhaal over het Grote Lichtwezen, vertelt dat zijn Lichtwezen ergens heel hoog in de rotsen zit en ons verhaal graag wil overbrengen.het dorp Amaya
maandag 22, weer in onze eigen auto, huurbedrijf bij aeroporta Bilbao en per taxi terug naar de garage in Basauri
Menhir Piedra de Escrita (Castilla la Mancha). Zandpaden langs landerijen, sommige verlaten en andere nog onderhouden, o.a. verwaarloosde wijngaarden. Na een tijdje besluiten we om verder lopend te gaan; we zien een stacaravan waar duidelijk iemand is, er woont? misschien omdat het weekend is? Maar we hebben’m niet nodig, de route lijkt wel duidelijk, maar lastig: eerst over een riviertje, dan een afgesloten hek met diverse borden: prive! geen toegang! sleutel te bevragen bij een telefoon nummer. 
Maar het lukte ons ons erdoorheen te wurmen, nog wat verder zoeken in merkwaardig landschap met grote stenen in allerlei vormen, struikgewas en bomen, maar uiteindelijk herkenden we wat we zochten: zie foto, kan niet missen! Met zowaar een Lichtwezen. De reiswezens vertelden daar dat ze al wat voorwerk hadden gedaan (zit zowel een stukje behulpzaamheid in als uitdaging ons voor te zijn): We hebben ‘m wakker gemaakt, en ‘m daarbij wel een beetje geduwd (etherisch?), hij wilde niet echt; en toen verteld dat jullie zouden komen. We hebben ‘m aangesproken en kregen inderdaad reactie in de vorm van wat knikjes, en zelfs in woorden: Wat gebruiken jullie veel woorden! Maar ook ons doel bereikt: ‘m te verbinden met Odilia!
Dolmen de Azutan, 
Castro de Pena Amaya = Puentes de Amaya. 
