Twee boeiende uitstappen op één dag
Markerwadden is een groot project dat zorgt voor het natuurherstel van het Markermeer. Door de aanleg van natuureilanden met zand, klei en slib uit het Markermeer komt nieuwe natuur tot ontwikkeling. Zowel onder als boven water. Een natuurparadijs voor vissen en vogels en een heerlijk recreatie-eiland.
Toen Margrete en ik jaren geleden van dit project ( doorlink) vernamen hebben we er met een groep mensen contact gezocht met het wezen van het Markermeer opdat hij er zich op zou kunnen voorbereiden, want het betreft een behoorlijke ingreep. Vandaar onze betrokkenheid. Het project was afgelopen jaar ook veel in het nieuws, zowel positief (bij natuurmonumenten: veel meer leven in het Markermeer) als uiterst kritisch. De kritiek komt er vooral op neer dat er ondertussen flinke stukken van het gebied weggespoeld zijn terug het Markermeer in. Overigens is het duidelijk als experiment opgezet, en niet vast voor de eeuwigheid bedoeld, afhankelijk of het aan zijn bedoeling voldoet.
We hebben er een stevige rondwandeling gedaan, bij mooi zonnig weer met stevige wind. Dat laatste was boeiend want er spoelde heel wat water over de inlaten heen, wat tot natte voeten / schoenen leidde, waar de stenen bovendien heel erg glad zijn, dus voorzichtig stappen! Op een punt ver van de haven af, dus heel stil, hebben we contact gezocht met het wezen van dit gebied. Hij voelde zich wel enigszins verstoord, naar onze indruk vooral door onwennigheid, maar wellicht ervoer hij het ook als verstoring van zijn taak. We hebben het dus kort gehouden.
Hij had het voor zichzelf wel helder wat zijn taak hier was, maar op onze vraag of hij tevreden was over het resultaat van zijn inzet kon hij geen duidelijkheid verschaffen. Ik koos juist deze vraag omdat daar doorgaans vanuit grote betrokkenheid en met enthousiasme wordt gereageerd, wat een geschikt aanknopingspunt verschaft voor verder contact. Veel verder kwamen we hier dus niet. Wel nog gevraagd of hij iets wist van ons eerdere contact met het Markermeer, maar dat wist hij niet.
Margrete als representant; Het voelde alsof hij er niet helemaal was, de vragen niet goed begreep en zijn taak niet onder woorden kon brengen.
Nog aan de reiswezens gevraagd wat zij hadden waargenomen: hij lijkt voor ons aan zijn licht te zien meer op een variatie van een bosgeest dan een landschapsengel.
Naar mijn eigen idee speelde wellicht mee dat het hier een nog vrij jong wezen betreft, die een beheer heeft toegewezen gekregen over een ook nog jong gebied met nog veel ontwikkelingsaspecten, en een onzekere toekomst.
Natuurlijk nieuwsgierig naar een toelichting van 0dilia: deze benadrukte dat de toekomst van dit gebied nog heel onzeker is, dus ook de toekomst van zijn taak, en daarmee ook zijn eigen voortbestaan! Ze beaamde de visie van onze reiswezens, geen deva maar ook geen bosgeest, maar iets er tussen in. Wel gaf 0dilia aan dat de verdere natuurkrachten hier floreerden, veel dieren (ganzen, eenden, vissen en vogels) en ook rijke flora, opvallend veel bloeiende honingklaver. Overigens geen insecten waargenomen (te stevige wind?).
De ochtend voor deze uitstap bezochten we Museum Singer in Laren met een expositiethema Wij en De Natuur. In de eerste gang zalen met schilderijen, en wat citaten van Prinses Irene, maar daarna zalen met kunstwerken zo indrukwekkend en gevarieerd dat ik niet zou weten hoe dat te beschrijven. Met name de laatste zaal met een aantal schermen van bewegend / stromend ondergronds leven voorbij maar toch verbonden met wortels van bomen en planten,
schimmels en mycenen (?).
Heel toevallig had ik de dag er voor op tv een documentaire over dit ondergrondse leven gezien, waarvan pas sinds kort de mogelijkheid bestaat om dit te filmen: The underground astronaut (Engels ondertiteld)
Totaal niet interessant voor onze reiswezens; natuurwezens nemen geen mechanische beelden of klanken waar. Wat ze er wel aan beleven is hoe wij mensen het beleven, dat valt voor hun wel waar te nemen. Maar waarom wij dan ook belangstelling tonen voor b.v. nare of zelfs angstaanjagende beelden, dat snappen ze niet. En daarin kan ik ze geen ongelijk geven!
- Kroniek
- Kroniek 2025
- januari
- februari
- maart
- april
- mei
- juni
- juli
– 2017 & 2025
– 2 uitstapjes
– lessen reiswezens - augustus
- september
- oktober
- november
- december
