Tussen Itzehö en Heide – Natuurlijke Wezens

Tussen Itzehö en Heide

Puls Steingrab, S-Holstein. Het pad dat de GPS aangeeft bestaat niet meer. We lopen dan maar aan de rand van een ingezaaid veld, erg ongelijk en we vertrappen vast wel enkele zaailingen, en ook verderop geen pad, hetzelfde verhaal met het net opkomende mais, en zo nog een veld met kleine sprietjes, en nog een waar we maar in de tractorsporen gaan lopen, we willen nu eenmaal onze bestemming bereiken, ook al vrezen we dat we weinig, misschien wel niets zullen aantreffen, want deze staat aangegeven met een conditie van 1, minimaal dus. Wat een blijdschap als we achter een haag komen en aan de achterkant van het veld een echte heuvel ontwaren! (met hoge jagersstoel ernaast). Het Licht wezen is aanwezig! (nog meer blijdschap!) , maar heel erg in de war. Ik ben zo blij, maar ook in de war, overdonderd, er komen hier nooit mensen, en nu zo ineens, en met deze boodschap, ik weet niet wat ik ermee moet, oh, wat ben ik blij met jullie komst, en ook het Grote Lichtwezen terug, oh oh, wat veel!

Beringstedt Schalenstein < Hohenwestedt, S-Holstein. Staat in het midden van een plantsoentje van een driesprong midden in het dorp. Er zit een plaquette opgeplakt voor een herdenking.
Dat zal het Lichtwezen niet bevallen zijn!
De reiswezens waarschuwen al: we zien geen Lichtwezen, en ook geen contactwezens, maar die zijn er wel geweest! En volgens hen vertelt het pleinwezen dat de steen ook niet precies op zijn oorspronkelijke plaats staat. Kortom: hier valt niets meer te doen, alles verdwenen!

Thaden Steingrab, Hanerau-Hademarschen + Steine.
Dicht langs een rustige weg. Volgens de beschrijving moet er veel meer liggen, zo’n 50 m verderop, we zien twee solitaire stenen, en verder zien we veel afgehakte boomstronken en heel groffe sporen van waarschijnlijk machines die bomen kappen en wegslepen. We lopen terug naar het enige redelijk aanwezige hunebed,
Margrete wordt aangesproken: Niet weggaan, niet weggaan, ik ben er nog! Het Lichtwezen vertelt dat hij het niet zo heeft op mensen, de mensen die hier in het bos met verschrikkelijk grote machines alles kapot gemaakt hebben, er zijn nu verder geen Lichtwezens meer, alles weg, maar met ons wil hij wel graag contact, Jullie zijn anders! Dolblij en verbaasd met de terugkeer van het Grote Lichtwezen, evt. een nieuwe taak erbij! Dank, dank, dank!

Thaden Steingrab 2. Ligt er vlak bij, bestaat uit (waarschijnlijk) een deksteen in een diepe kuil. Geen contact mee gemaakt, als dat mogelijk is laten we dit over aan Odilia.

Harkestein, erratic Stone (zwerfkei), Tensbüttel, Albersdorf, S-Holstein, Aan de rand van een open bos, schuin naar beneden liggend bij een sloot. Lichtwezen heel tevreden, ik ervoer ‘m als helder, maar onze reiswezens vertelden dat ze er al eerder waren dan wij en hij aan het sudderen was en ze ‘m wakker “geroepen” hadden.
Had al iets vernomen en heel blij met onze boodschap.

Albersdorf Langbett, S-Holstein. Een klein stadje met een treinstation. Vlakbij dit station staat tot tweemaal toe het archeologisch museum aangegeven, maar een vervolg bordje zien we niet, en het museum evenmin! Vervolgens volgen we de bordjes Steinzeitdorf, worden eerst door een bos geleid, als we daar uit komen blijken we nog een eind verder een weg te moeten volgen, er staat niet bij hoe ver nog, evenmin wat er te zien is, is het voor kinderen of volwassenen?, en is het eigenlijk wel geopend? We besluiten terug te gaan. In het dorp zelf is een park met openluchttheater, bij de ingang van het park staat op een bordje een Grabhügel aangegeven, die vinden we niet en een mevrouw vertelt ons dat die er ook niet is. En toen we uit Albersdorf vertrokken passeerden we nog een grote parkeerplaats met bordje Steinzeitplatz. Lekker doorgereden! Gelukkig hebben we ook wel geslaagde ervaringen: Ons was verteld dat in het parkje tegenover de school een Megalithgrab lag, “Grossteingrab Brutkamp”.
En dat klopte, en nog een heel mooie ook, met Lichtwezen dat zeer vreugdevol gestemd was over wat hij al vernomen had, Het gaat hier rond. Over zijn plek nu was hij matig tevreden, met huizen rondom en bij een wandelpad, maar dat alles viel in het niet bij de vreugdevolle boodschap die wij brachten. Uitermate dankbaar, Ik heb er geen woorden voor, het spijt me, ik heb er echt geen woorden voor, zo dankbaar!

Maar de meest bijzondere, wel positieve, ervaring deden we op bij de grote grafheuvel de “Kaiserberg” in het bos op weg naar het Steinzeitdorf: Een contactwezen vertelt dat er veel contactwezens zijn in deze omgeving, maar alle Lichtwezens slapend zijn. Maar even later sprak hij niet alleen via Margrete, maar nam als het ware bezit van haar lichaam en ging heel dartel rondjes lopen, Dit is leuk, zo gaaf, geweldig! Wat deed hij? In zijn woorden: Ik kan een mens sturen! Ik kan haar rondjes laten lopen, en ook dit doen: zwaaien met haar armen, liet hij zien. Arme Margrete, wist niet wat haar overkwam. Ik was eerst wat verbouwereerd, zo’n raar spektakel, maar even later sprak ik ‘m maar ernstig aan, of hij eraan wilde meewerken zijn Lichtwezen wakker te krijgen, opdat hij een nieuwe taak zou kunnen aanvaarden, en zou hij deze boodschap ook aan de andere contactwezens kunnen doorgeven? Ja, ja zeker, ga ik doen, maar eerst naar mijn eigen Lichtwezen, ik ga al! En weg was hij, Margrete nogal verward achter latend. Haar maar even een stevige knuf gegeven om weer zichzelf te worden.

Hierdoor hierna helemaal vergeten naar het Langbett te gaan! Jammer, maar Odilia en deva weten ‘m vast wel te vinden; helaas dus geen foto ervan.

Bunsoh Megalithgrab mit Schalenstein, Albersdorf. Met een ruime parkeerplaats, een ruim grasgazon en een looppad er naar toe. Ligt omhuld door een hoge heuvelring, en één van de stenen heeft opmerkelijk veel cupmarks/napjes/Schalen. Het Lichtwezen spreekt op plechtige toon en vertelt dat hij “het” eigenlijk al weet: het Grote Lichtwezen is terug! Hij is er zeer van onder de indruk, en een nieuwe taak erbij is geweldig, maar Hoe krijg ik nu eigenlijk contact, hoe gaat dat, want dat wil ik wel heel graag. We vertellen ‘m dat wij eerst nog even uitleg willen geven over de steentjes voor contact, wat hij een uitstekend idee vindt, en dat wij zo meteen weer verder gaan. Ook begrepen. Dan als we klaar zijn en we hem gedag gezegd hebben, kan hij op de manier zoals hij dat van vroeger gewend is direct contact met haar krijgen. Hij besluit met ons zeer gemeend diepgaand te bedanken.

Wij besluiten om op deze plek, op het gazon te gaan overnachten; maken eerst nog voor onze maaltijd dankbaar gebruik van de picknicktafel.

Maandag 22 mei. Boeiende wisselwerking tussen dreigende wolken en zon, beetje broeierig. In de avond regen.

Dellbrüker Kammer Grosssteingrab, Albersdorf. Zonder duidelijke ingang, de steenkrans is aangevuld met stenen van elders. Het Lichtwezen moet erg zijn best doen om aanwezig te blijven, ook in ons contact, het lawaai van de nabije verkeersweg stoort ‘m zeer; maar nu krijgt hij afscherming!