Nieuw-koopse-plas

Later in de maand waren we uitgenodigd door Robert de Haan, geomant (aarde-heler), om, samen met nog zo’n 20 belangstellenden, deel te nemen aan een vaartocht over de Nieuwkoopse Plas. Al varende zouden we rituelen doen ter ondersteuning van de waterwezens in dit gebied. De plas was recentelijk uitgediept, maar zoals gebruikelijk met dit soort werkzaamheden, zonder enige rekening te houden met de daar aanwezige natuurwezens, dus zonder ze van te voren op de hoogte te brengen, en zonder rekening te houden met hun tempo, kortom, het was als een ware gewelddadige overval ervaren, en ze konden zich er nauwelijks van herstellen. Robert liet ons om beurten met zijn klankstaven werken, een spreuk hardop voorlezen, gezamenlijk een klank maken. Odilia had ons laten weten: Ik vaar met jullie mee! Zij stelde dit initiatief zeer op prijs, zowel ten bate van de waterwezens, als ook omdat hij het aan zo veel mensen uitdroeg.  

Zij had ook heel veel lof voor de door hemzelf (Robert is blind!) gemaakte klankstaven, een prachtige en krachtige klank, en ook de klanken van de gong hebben een sterke uitwerking, fijn dat die erbij was. Maar Odilia had ook enkele kanttekeningen: de spreuken die door deelnemers werden voorgedragen waren soms aan de moeilijke kant om in één keer te bevatten, en kwamen dus meer uit het hoofd dan uit het hart, wat de uitwerking aanzienlijk verzwakte. Verder had Robert zich sterk laten inspireren door astrologische aspecten, waarover Odilia aan ons later opmerkte dat natuurwezens niets met astrologie hebben. (maar mens en aarde natuurlijk weer wel)

Na afloop werd er nog gezamenlijk nagepraat, waarbij een van de deelnemers ons en onze samenwerking met Odilia nogal nadrukkelijk ging ophemelen, en erop aandrong via Margrete aan Odilia te vragen hoe zij het ritueel ervaren had en waarbij iedereen hiernaar moest luisteren. Ik was hierop totaal niet voorbereid, anders had ik het, als ik al had toegelaten, wel heel anders gebracht.. Robert wist trouwens ook van Odilia, en had haar zeker ook hoog zitten, maar of hij dit op deze wijze op prijs stelde betwijfel ik, en dat gold voor Odilia zelf zeker ook, die zich op beleefde en terughoudende wijze uitsprak.

Op een later tijdstip hebben we een privé gesprek met Robert de Haan en Odilia; hij heeft over zijn eigen helingswerk enige vragen. Grappig (vind ik) dat hij ervoor kiest Odilia met U aan te spreken, uit respect natuurlijk, en heel begrijpelijk. Ik heb mijn keus om te tutoyeren al eens eerder verwoord. Odilia reageert: ik voel me vereerd!

 

Avond. Margrete voelt dat Odilia contact wilt, en laat haar toe. Goedenavond. Goedenavond, welkom.

Jullie hebben een vraag? Niet dat ik me bewust ben. Jullie hadden het over kosmische klanken. Oh, ja, daar hebben we inderdaad over gepraat. Catharina had bij de heling van slot Zeist mooie kleine klankstaafjes, gerelateerd aan planeten en engelen, we vonden ze heel mooi klinken, en volgens haar zijn het zuivere kosmische klanken, dat laatste zou kunnen, maar hoe kun je dat zeker weten? Dat is wat we ons afvroegen, misschien wil je er iets over kwijt aan ons? Wat jullie mensen doen is altijd een benadering, het is nooit helemaal precies het juiste. Ja, en? Beter een benadering dan niets, toch, of wil je juist aangeven : beter niets dan alleen maar een benadering? Eigenlijk wil je dus zeggen of wij ook zo’n klankstaafje kunnen gaan gebruiken, we zullen op zoek gaan! (Die grote gaan we in september zelf smeden in een workshop!) Fijn, maar de kwestie ligt anders, ’t is namelijk zo dat wij, deva’s, moeiteloos in verbinding kunnen treden met de kosmische klanken. Ah, dus eigenlijk hebben jullie die van de mensen niet nodig? Precies. En gebruiken jullie ze vaak? Alleen als het nodig is om te helen, b.v. in het spirituele hospitaal waar ik je eerder over verteld heb, waar Frits korte tijd is geweest, voor Frits hebben we toen kosmische klanken toegepast. Interessant!  En op pogingen van mensen daartoe zitten jullie dus eigenlijk niet te wachten. Natuurlijk stellen wij jullie intentie op prijs, maar  het is in wezen niet nodig er zo precies over te doen. Dat geldt ook voor de grote klankstaven van Robert (de Haan), hoewel die wel bijzonder mooi en krachtig klinken. Maar hoe mooi en krachtig ze ook klinken, nog veel belangrijker is de intentie die erbij wordt gegeven, als ’t maar vanuit het hart komt, daar gaat ’t om.