HALLE – SANGERHAUSEN – NORDHAUSEN (Saksen Anhalt) 2e deel
Vrijdag 6 juni, begint bewolkt en winderig, ’s middags zon , 23 *
Bierhügel Salzmünde, round barrow. Halle.
Vlakbij de weg en met een obelisk er boven op.
Wij doen de hartverbinding; de reiswezens merken heel vaag iets van een contactwezen, m.a.w. het Lichtwezen is heel ver weggezakt. Hele klus voor Odilia. Kan maanden / jaren duren, elke dag even langs gaan, haar licht laten voelen.
Viererstein Stein-kreis. Halle, Bolzenhöhe.
Aan de weg, toch meldt zich nog een contact-wezen (ongetwijfeld aangestuurd door onze reiswezens!) met een noodkreet: Afscherming, afscherming!
Ik: komt eraan, en ook een nieuwe taak voor je Lichtwezen, dag!
Menhir Höhnstedt / Hexenstein.
Halle Neustadt.
Juichend contactwezen: Ze is terug!
De deva is langs geweest en heeft ons alles verteld, met een nieuwe taak zijn we heel erg blij. Mijn Lichtwezen hoef ik niet wakker te maken, is al wakker, en die bij jullie horen zijn wel leuk hoor!
En nu wil ik los.
Weisse Frau Menhir, Halle, Zappendorf.
In de berm, lijkt wel een sculptuur.
Staat langs een heel stille weg te midden van korenvelden.
Het Lichtwezen is aanwezig en wakker.
Wie of wat haar gewekt heeft weet ze niet.
Vindt onze boodschap erg veel woorden, maar voelt zich er toch goed bij, graag verbinding.
Menhir Rollsdorf, Halle Neustadt. Weliswaar een bio-wijngaard, maar ze hangen hun bordje wel aan de steen. Erger nog, ze hebben de steen verplaatst, daarom treffen we er geen leven aan. Odilia laat zich voelen: Van de deva heb ik vernomen dat zij de oorspronkelijke plek weet en dat daar nog stenen in de grond zitten met het Lichtwezen erbij.
Wachhügel Seeburg 1 en 2, cultische heuvels. Eisleben. Mooi landelijk gebied. Een contactwezen vertelt dat hij de ver…eh vertegenwoordiger is van de groep, de rest is met me mee gekomen. We lopen een klein stukje met ‘m mee, ontdekken verderop nog een heuvel, en hadden er al drie of vier op een rij zien liggen. Is jouw Lichtwezen daar? Nee, hier. Ik vertel ‘m onze boodschap, dan wil hij gaan. Hé, da’s raar, ik kan niet weg! Ik zal je los laten, dag!
Dölauer Heide. Halle. Groot bosgebied (geen hei gezien). O.a. Kolkturmberg Steinkiste, en wandelroute gevolgd langs megalieten no. 17, 39, 28, 27. Odilia vraagt onderweg contact: Fijn dat jullie hier nog naar toe zijn gegaan, het is hier een waarlijk feestelijk gebeuren, zo veel, zo veel.
Loop er maar langs een paar, zo veel als jullie zelf willen; ik kan hier nu natuurlijk alles met behulp van de deva wel vinden. Veel plezier, geniet van jullie wandeling.
Onderweg voelt Margrete dat ze door een hele sliert gevolgd wordt. We stoppen en nodigen uit voor contact. De vertegenwoordiger: Wij zijn met een hele groep contactwezens en we zijn allemaal heel blij dat ze weer terug is. Namens alle Lichtwezens willen we zeggen: We zijn jullie heel dankbaar. En namens alle contactwezen wil ik zeggen: We zijn jullie heel dankbaar. Het is hier een en al feest, zo blij zijn we, en we willen nog een eindje met jullie mee zoeven zover als wij mogen gaan, we hebben er heel veel plezier in, en eigenlijk alle wezens in het bos ook. Dank jullie wel en graag gedaan! En zal ik je los laten? Oh ja, dat zou fijn zijn.
Kröllwitz Menhir. Halle. Achter een groot ziekenhuis, om er met de auto te komen moeten we nog enkele verkeerslichten met lange rijen passeren. Ik besluit de auto op iemands inrit te zetten, moet er dan wel bij blijven, en dan kan Margrete “binnendoor” lopen en de klus in haar eentje klaren. Daar blijkt een zeer ontoegangklijke longbarrow te liggen, de Menhir die er boven op zou staan, heeft ze niet waar genomen, zeer slechte conditie, moeilijk om bij te komen.
Goed plan, werkt prima, alleen in de consternatie vergeet Margrete de twee steeentjes mee te nemen, ontdekt ze als we al een eindje verder gereden zijn. Paniek, terugrijden door alle files heen?
Odilia laat zich voelen: Niet terugrijden, er ligt een steentje en de deva kent de plek, komt wel in orde.
Helfta Grabhügel, Eisleben. Hier heeft ooit een weg gelopen, nu groeien er hele bosschages waardoor de heuvel geheel aan het zicht is onttrokken. Margrete besluit om om te lopen dwars over het veld met nog lage maïs. Als zij terug komt bij de auto komt er een contactwezen met haar mee, met wie ik even kort contact maak want hij wil dringend terug naar zijn Lichtwezen want de deva is daar net aangekomen. Ik laat ‘m gaan.
Sangerhausen Menhir, met vroeg-christelijke inscripties en cupmarks / napjes op de voorkant. Sangerhausen. Op de hoek van drie wegen, we verwachten dus geen verschijning. Toch wel: het contactwezen. Voordat hij iets kan uiten roep ik ‘m toe: Je wilt afscherming, komt eraan, nu direct. Ja, oh fijn.
Hierna op weg op zoek naar een goed slaapplek en richting Rogenstein menhir. We vonden een hobbelige grindweg door de velden naar het lager gelegen stadje, en dachten: hier komt nooit iemand, welke gek zou ooit zo’n weg kiezen?
Kwam er eerst een fietser langs in razende vaart afdalend, later een dame te paard voor wie we even plaats moesten maken want haar paard durft niet zo dichtbij een auto langs te gaan. Midden in de nacht kwam er nog een auto aangereden over het veld dwars door het hoge gras, kwam tot vlakbij en besloot toen maar om te keren en verderop een doorgang te kiezen waarna even later over het hobbelige weggetje met ronkende motor passeerde. Het was de (bijna) volle Maan voor Pinksteren. Gelijk gezien hoe een vriendelijk landschap, we hadden uitzicht op het stadje en de heuvels er achter; ’s nachts zagen we veel rode lichten van windmolens en de fel rood knipperende lichten van twee nog veel hogere windmolens; naargeestig en onrustig uitzicht.
Zaterdag 7 juni. Bewolkt met enkele buien. Avond zon. 22*
Rogenstein Menhir. (Saksen Anhalt) Langs de weg, dus alleen hartverbinding, dachten we.
Het Lichtwezen zei eerst geen afscherming nodig te hebben, maar toen hij hoorde over de nieuwe taak bedacht hij zich: Ja, in slaaptoestand had ik er geen last van, maar nu hoor ik het wel. En je hebt het over een steentje ergens voor haar neerleggen, maar ze is toch niet op aarde, net als ik. Maar ze heeft hier nog wel een ankerplek! Oh, dan snap ik het. En heel veel dank hoor!
Seehausen Menhir, (Thuringen) Odisleben.
Langs een lang recht graspad tussen korenvelden. Lichtwezen wil dat Margrete dichter bij komt staan, lastig met slippers aan tussen de brandnetels. Maar hij voelt zich zeer vereerd en verheugd: Ze is terug, ik herken haar licht! En ik ben jullie, als haar boodschappers, zeer dankbaar.
Hoher Stein Berga Menhir. (Saksen Anhalt) Sangerhausen. Langs drukke provinciale weg -> hartverbinding
Nohra Hünstein
(Nordhausen) Bleicherode. Langs de weg vlakbij zijstraat en bushalte -> hartverbinding.
- Duitsland juni 2025
- Braunschweig – Magdeburg
- Braunschweig – Magdeburg 2e deel
- Braunschweig – Magdeburg 3e deel
- Braunschweig – Magdeburg 4e deel
- Halle – Sangerhausen – Nordhausen
- Halle – Sangerhausen – Nordhausen 2e deel
- Gotha – Erfurt – Weimar
- Göttingen – Kassel
