Besan-çon – Belfort – Natuurlijke Wezens

Besançon – Belfort

Vrijdag 24 – 11, nevel, bewolking en wat regen. Nacht + 2, overdag + 7 (afhankelijk van de hoogte)

’s Ochtends nog bijna 3 uur rijden (spits), o.a. langs Besançon (om de snelweg door Zwitserland te vermijden, vignet kost 45 euro) naar onze eerste bestemming:

Dolmen de la Châtre (Doubs) Besançon, Santoches. Duidelijke bewegwijzering leidt over verhard pad met parkeerplaats. Zeer helder en vriendelijk Lichtwezen, heeft Odilia’s licht gezien, vindt het (terecht) verwonderlijk dat zij hier door mensen gebracht wordt, maar maakt niet uit, ze is terug, kan ik contact met haar krijgen? Zo meteen, ik wil je eerst nog wat informatie geven, o.a. over de verbinding met de steentjes. Gooi haar steentje maar een eindje weg, er komen hier zomers vrij veel mensen en ik wil het niet kwijt raken. Jullie contact gaat op de oude manier, dus niet zoals wij nu praten. Ha, dat is wel zo fijn. En je krijgt een nieuwe taak, maar anders dan vroeger, aangepast aan de nieuwe tijd. Ach, dat is helemaal fijn, ben ik heel blij mee, en alles is nu anders dan vroeger, zo is dat nu eenmaal. En ik wil jullie heel hartelijk bedanken dat je haar hier hebt gebracht, dank je wel ervoor!

Wat later een reactie van de reiswezens: Mogen wij wat zeggen? Dat Lichtwezen was heel goed gemutst, zo heet dat toch? Ja; hoe komen jullie aan die uitdrukking? Nou, er komen hier vaak mensen, vooral zomers, en daarom was er een taalwezen die nu niet zo veel te doen had, hebben we even contact mee gehad, was heel blij met ons. Hij had nog een andere uitdrukking: hij was heel goed geluimd.
Ja, klopt ook, ook al zouden wij dat niet zo gauw gebruiken, maar we kenen het wel.

Dolmen du Bois de Blusseret (Haute Saône) Vesoul, Aillevans.
Dat was even zoeken, maar in het bos nergens te vinden! Toch was dit de aangegeven lokatie, pal bij die houten schuur. Nee, in de houten schuur, de deur zit niet op slot; kortom, hij ligt overdekt. Je zou denken mooi beschermd, maar het eerste wat het Lichtwezen vraagt is of wij dat gebouw kunnen weghalen, hij is er doodongelukkig mee, mist het heerlijke weer (ijskoude wind met af en toe regen) en de plantjes.
Helaas, daarmee kunnen we hem niet helpen, maar we hebben wel iets anders! Ja, ik zie haar licht, dus ik moet contact met haar kunnen krijgen, toch? Ja zeker, zo meteen, eerst even wat uitleg, daarna heb je direct contact net zoals vroeger. Wat geweldig.
Aan de wand hangt een plattegrond van de wijde omgeving, dus grotendeels Zwitserland/Duitsland met heel veel megalieten aangegeven. Bij ons vertrek hebben we met opzet de deur voor ‘m wijd open gelaten.
Terug in de auto lazen we dat er drie Lichtwezens moesten zijn; met die andere twee hebben we geen contact gezocht. Maar die zou Odilia wel opmerken, toch? Direct nam Odilia contact op met Margrete: Die andere zijn heel diep weggezakt, laat ze maar met rust; ik weet niet of ik die nog kan terug halen.

Menhir dit la Pierre des Gaulois (volgens google heet deze Pierre de St Desle) (Haute Saône) Belfort, Chagey.
Gravelpad 1 km inrijden tot verderop links een parkeerplek, even doorlopen bij bocht naar links kapot gereden pad rechts omhoog oplopen (400 m), bij kruising nog even rechtdoor. Lichtwezen: Wat een verrassing! Wat leuk dat ik wordt aangesproken, mensen die hier langs lopen kijken altijd naar mijn steen , maar mij zien ze nooit. En jullie brengen wel heel mooi licht met je mee, ik wil heel, heel graag weer contact met haar, echt heel graag, zo graag, als dat kan. Ja ja ja , alles wat jullie zeggen is goed, als ik maar weer contact met haar krijg, echt heel graag, heel heel graag, oh, wat ben ik blij, zo graag, dank jullie wel, wat maken jullie me blij, dank!

Dolmen des Issières (Haute Saône) Belfort, Brevilliers.
Op de parkeerplaats zien we aan een boom een bordje “Princesse”. Nòg een naam voor dit dolmen? Ook deze ligt overdekt, er ook ongelukkig mee; we hebben beide grote schuifdeuren wijd open gezet.
Totaal overrompeld , Ik zie haar licht, ik weet niet hoe ik moet reageren, zo onverwacht, wat moet ik zeggen, ik weet ’t niet, hoe is ’t mogelijk, ik zie het echt, dat kan toch niet?
We hebben geprobeerd ‘m wat uit te leggen, maar hij was te zeer van slag om het te horen en besloten maar met: Je krijgt nu contact met haar, dag!

Grotte du Mannlefelsen, cave rock shelter (Alsace Lorraine, Haute Rhin) Mulhouse, Oberlarg.
Op privé terrein, hekje niet op slot, gras(weide?)veldje, opstaande rotswand (niet heel hoog) met gaten, waarvan 2 grote, op grotten lijkende, op de begane grond. Een ongeduldig dwingend Lichtwezen meldt zich direct, heeft haar licht gezien en herkend, wil direct contact. Nauwelijks tijd voor gesprek, ik kan nog net vragen of er meer zijn Ja, de contactwezens luisteren mee, maar verder gesprek is onmogelijk. Ik zeg nog: direct na dit gesprek, Ik wil nu! En jullie welbedankt!

Zaterdag 25 – 11 Overnachting nabij Winkel en wakker geworden in wit winterlandschap; overdag wat zon.

St Joseph Abri, cave rockshelter (Alsace Lorraine, Haut Rhin) Lutter.
Margrete was al wat omhoog geklommen om foto’s te maken, toen ze zich een contactwezen gewaar werd; ze wilde ‘m wel toelaten maar op voorwaarde dat hij heel voorzichtig met haar zou zijn want ze moest nog van de natte rotsen naar beneden klauteren en wilde zich niet bezeren. En dat deed hij voorbeeldig, en hielp haar ook nog met twee steentjes te vinden om naar Odilia’s ankerplaats op aarde mee te nemen. Maar eenmaal op de grond liet hij haar vrolijk

rond huppelen, luid roepend Dit is leuk, heel erg leuk, en ik ben zo blij, ik heb haar licht gezien, wat een vreugde, lang niet zo’n plezier gehad. Maar ik kan ook serieus zijn, want jullie hebben een boodschap, wat is jullie boodschap, ik luister! En dat deed hij net zo overtuigend als zijn blijdschap uitdragen. En hij sloot ook onze ontmoeting af met en nu moet ik naar mijn Lichtwezen , ‘m wakker maken, dank jullie wel voor jullie boodschap, het was me een genoegen! Wel, geheel wederzijds!