GÖTTINGEN – KASSEL
Schalenstein Wiershausen (Nedersaksen) We waren eerder in en nabij Kassel en Göttingen geweest, maar van deze steen wisten we toen het bestaan niet van af. Later kwam ik er een foto van tegen op facebook, en de verdere gegevens bij elkaar gezocht bij Megalithic Portal en Google. Omdat we er toen in de buurt (zo noemt 0dilia het, nog wel 50km) zijn geweest, heeft de deva 0dilia er heen geleid. Op zich is er dus geen noodzaak deze plek te bezoeken. Maar ach, hij ligt ongeveer op onze route (Erfurt – Neuss) dus we besluiten er toch maar even langs te gaan, kunnen we er steentjes uitwisselen, heeft ze rechtstreekse verbinding en hoeft het niet via de deva, en foto nemen.
Het was even zoeken, maar vonden ‘m ondanks dat de wegwijzer het verkeerde pad aanwijst (pad langs de rand van het bos). Daar aangekomen zien we niet alleen de indrukwekkende platte steen, maar veel meer stenen (in een cirkel geplaatst, lijkt niet origineel) en een cultische heuvel. In dit bos liggen nog heel veel meer megalieten, allemaal al verbonden met Odilia. Margrete voelt dat ze naar het centrum vaan de heuvel wordt getrokken, al waar een Lichtwezen het woord neemt:
Hij is ons intens erkentelijk vanwege onze inzet om het Grote Lichtwezen weer de weg terug te wijzen waardoor ze nu allen in het bos hier met haar verbonden zijn. Sindsdien is ons Licht veel sterker geworden en kunnen wij onze taak veel krachtige uitvoeren, en ook nu nog verder groeien.
Dit voelt zo heerlijk! En dat allemaal door jullie initiatief! Wat geweldig om jullie nu persoonlijk te kunnen ontmoeten, heel veel dank ook hiervoor. Ik wens jullie een goede reis verder.
Hierna vertelde Margrete hoe dit voor haar heeft gevoeld. Onwezenlijk, alsof ik werd opgetild, heel licht, sferisch, a.h.w. boven mezelf uitgetild. Uren later zat ze nog in dit gevoel in de auto!
Ook nog aan de reiswezens wat zij hiervan hebben waargenomen: Elk wezen heeft zo zijn eigen kleur, maar in dit bos hebben ze allemaal ook een beetje glans in de kleur van Odilia. En ze waren toch al mooier van kleur dan de wezens die jullie voor het eerst ontmoeten, want die zitten vaak in een moeilijke positie. Heel fijn om te zien dus.
Hierna nog bijna drie uur rijden naar Museum Insel Hombroich nabij Neuss, niet ver van Venlo.
Prachtig en uitgestrekt park met diverse vijvers en veel soorten planten, bloemen en bomen, en een aantal paviljoens gevuld met kunst uit alle windstreken en van alle tijden. Met als kenmerk: nergens een aanduiding van de naam van het kunstwerk of de kunstenaar. Intrigerend en uitdagend. Dat laatste omdat je natuurlijk bepaalde stijlen en stromingen herkent, maar ja b.v., impressionistisch, laat nog heel veel mogelijkheden open. De schetsen van Rembrandt waren gemakkelijk te onderkennen. Verder gratis lunch en koffie en thee (of alleen met Pinksteren??), een aanrader!
Toegangsprijs 15 euro en open van 10 tot 19.00 uur, niet op maandag, maar weer wel op 2e Pinksterdag (met diverse gratis concert uitvoeringen!)
Oh ja, bijna vergeten, ook speciale klankzaal met geweldige echo, om je heerlijk uit te leven met klank maken, vooral boventonen zingen, heerlijk! De reiswezens lieten weten dat ons boventoon zingen veel muzen had aangetrokken.
Morgen, dinsdag 10 juni gaan de supermarkten weer open, proberen we perencider te scoren, tot nu toe niet gelukt in Duitsland (wel bio-appelcider 2%), dan verder naar Tilburg, het Textiel museum met textiele werkvormen van Magdalena Abakanowicz.
En dan naar huis, ’s avonds zwemmen in het op dinsdagen extra verwarmde water in De Blinkerd, het zwembad bij ons om de hoek.
Dan pas zijn we echt thuis, klaar en voldaan.
Nou ja, moet Margrete nog wel mijn teksten van foto’s voorzien en in de website plaatsen.
Nog wel een paar hele dagen werk.
En dan volgend jaar het laatste stukje Duitsland, Oost Friesland. We kijken er al naar uit.
Maar eerst in het najaar verder met Frankrijk.
We zullen jullie op de hoogte!
