AGENDA & PINEUT

12 juni. Merkwaardig, Margrete was gisteren haar agenda kwijt, nergens te vinden. Vanmorgen vroeg toen ze even naar de w.c. ging vond ze ‘m terug, op de tweede tree van de trap. Dan moeten we er gisteravond beiden overheen gestapt zijn zonder ‘m op te merken! Kan dat? Heel onwaarschijnlijk!

’s Ochtends wakker, maar nog in bed, hoort/voelt Margrete iets. Ik reageer direct: Hallo wie ben jij? Hebben jullie gisteren die agenda terug gelegd? Reactie die Margrete weergeeft (als representant, maar we weten nog niet van wie/wat): Krijgen we wat lekkers? (Kenmerkende vraag van een natuurwezen). Ik: Ah, dan weten we ’t wel, eerst de agenda zoek maken, dan terug leggen en dan om wat lekkers vragen! Er wordt gelachen. De laatste tijd krijgen we weinig lekkers. Ik: Dat is niet waar, ik laat vaak de pot honing open staan, en laat ook geregeld wat wijn staan. 
Toen Frits er  nog was kregen we meer, en was het leuker. Dat laatste begrijp ik, dat voelen wij ook zo, we missen ‘m heel erg. Wij ook. Dat geloof ik graag, hij was in jullie wereld een graag geziene gast, overal!

Ben jij de woordvoerder? Ik ben naar voren geduwd, dus ik moest wel. Nou, dan schuif jij de volgende keer toch een ander naar voren! Da’s een goed idee. Maar nu weten de anderen dat ook, dus zijn dan op hun hoede. Volgens mij heet jij Pineut, zij hebben jou naar voren geduwd, dus jij bent de pineut.

Oh zo? Een hoop gelach. Frits had wel gezegd dat we via haar (Margrete) konden doorkomen, en dat jij altijd lastige vragen stelt. Klopt allebei! Frits vond het in ’t begin ook niet leuk, hij wilde niet praten en niet leren. Kan ik gaan? Nee, misschien heb ik wel meer vragen (nu dacht ik: ik heb je vast!) Wat voor soort wezens zijn de anderen?, aarde, water, lucht?….stilte….Weet je ’t niet? Wij zijn altijd bij de huizen, in de omgeving, huisgeest, steenwezen. Ik let op al het steen in de straat, ook bij de ramen die jij gisteravond ging zemen, of er niets beschadigt. Helemaal schoon is niet gelukt, maar ze zijn wel wat schoner dan dat ze waren, maar kan ik nu gaan? Is goed, straks leg ik wel wat lekkers in de keuken. Fijn, dan ga ik vast daar naartoe, ik ben niet zo snel. Ok!

 

Even later, in de keuken, een beetje rode wijn in een glas, de honingpot open gezet, een klein stukje chocolade op de aanrecht. Zo, nu hebben jullie niets te klagen! Zo is het goed.  Ha Pineut, ik heb je weer vast! Pineut: Frits had gelijk, hij had ons gewaarschuwd. Ja, en toch vind je het wel leuk, heb ik gelijk of niet? Nou,mm. Margrete: Hij voelt zwaarder dan Frits,en “dikker, minder luchtig”, en dat ie niet goed weet wat ie er mee moet. Dat had Frits in het begin net zo.