Voor 7 juni hadden we onze “natuurwezen” excursie nabij Wolfheze gepland, om met de deelnemers onderweg kennis te maken met de zoal aanwezige natuurwezens. We begonnen met de kennismaking met de bosgeest, voor wie Margrete zelf representant ging staan, vooral ook om als voorbeeld te dienen. Er werden veel vragen gesteld, wat ook veel begrip opleverde over hoe natuurwezens reageren. B.v. een vraag hoe oud ie is, ze kennen geen tijd, dus met zo’n vraag kunnen ze niets. Maar wel over zijn betrokkenheid bij het bos en alles wat daar leeft (en sterft), en over het ingrijpen van de mens wat ze gelaten ondergaan: zo is het nu eenmaal. Grappig dat Margrete last kreeg van het ongeduld van de natuurwezens uit het bos; dit was door toedoen van onze reiswezens die rondverteld hadden dat we na deze opstelling lekkers voor de natuurwezens zouden neerleggen. Het voelde als een gedrang van jewelste!
De volgende opstellingen deden we bij de zgn. 1000 jarige omgevallen den, en een aparte bij zijn wortels.
We kwamen bij de beek, deden een opstelling met het wezen van de beek, en met het waterwezen.
En verderop, op de Koningheuvel, een grafheuvel, waar altijd veel verhalen los komen.
.
En hierna een opstelling bij een van de zgn. Wodanseiken.Opmerkelijk dat de verderop gelegen 2 kleinere grafheuvels veel toegankelijker aanvoelden dan in voorgaande jaren; Odilia vertelde dat dit zowel door inwerking van het wezen van de Koningsheuvel was als door onszelf dat we in het verleden ondanks hun tegenwerking wel aandacht aan ze hebben gegeven.
Als laatste het verdwenen dorp, het oorspronkelijke Wolfheze waar niets meer van waar te nemen is, maar ook dit keer wel een indrukwekkend verhaal mee gaf.
.
Hier onder enkele reacties van de deelnemers tijdens de wandeling, maar ook thuis.