Beiden zijn nieuwsgierig om hier verder onderzoek in te doen, deels om te weten te komen of zij dit ook aan anderen kunnen onderrichten, niet zozeer theoretisch, maar praktisch.
Een afspraak met Denise erbij lukt (nog) niet met onze agenda’s, daarom komt Inge, die vlak bij mij woont, bij mij, (Ferry), en Margrete om d.m.v. opstellingen, en evt. verdere vragen aan onze spirituele gids Odilia, wijzer te worden.
Inge legt eerst wat uit over het begrip 0-punt en 0-punt energie, geeft daarbij o.a. aan dat het 0-punt zo klein is als een speldenknop, dan gaan we experimenteel wat opstellingen doen.
Inge begint als representant voor het 0-punt te staan. Margrete zegt al gauw: stop er maar mee, dit heeft geen zin. Margrete heeft nl. waargenomen dat een aantal zgn. plaaggeesten (een soort natuurwezens) er de draak mee gingen steken. Ja, het is inderdaad een ongewoon onderwerp, dat dan ook wat minder gewone belangstelling trekt. De plaaggeesten voelen zich betrapt en verdwijnen.
Inge gaat opnieuw representant staan. Zij beschrijft haar gevoel als zacht en voelt haar omgeving aan als van de binnen-aarde met zacht zonlicht.
Daarna gaat Margrete als representant staan. Zij gebruikt andere beelden en bewoording, maar vergelijkbaar, en vult wel aan dat ze verbinding mist.
Inge vraagt of Margrete het 0-punt precies kan waarnemen in haar buik; Margrete laat weten: het is tegelijk heel klein en tegelijk ook heel groot, alsof het overal is, betere woorden kan ik er niet voor vinden.
Ferry stelt voor dat Inge en Ferry er bij komen te staan voor zichzelf. Dat brengt een klein verschil. Als Margrete hen beiden vraagt om zich duidelijk vanuit hun 0-punt met haar te verbinden krijgt Margrete een duidelijk blij gevoel: er is verbinding, zij krijgt een functie.
Ferry stelt voor om bij wijze van experiment voor hemzelf een kussen op de grond te leggen, zodat hij uit de opstelling kan stappen (een heel gebruikelijke procedure bij opstellingen, die altijd werkt) Dit werkt dit keer niet! Margrete kan zich niet verbinden met Ferry via het kussen.
Zou het wel kunnen met een steen, want een steen kan misschien wel drager zijn voor een 0-punt? Ja, als de steen er ligt en Ferry plaats maakt, en aan de steen nadrukkelijk aangeeft dat de steen Ferry-met-zijn-0-punt representeert, behoudt Margrete het contact met Ferry. Ferry neemt een nieuwe positie in: die van Inge’s vader (overleden). Margrete kan met hem duidelijk verbinding ervaren. Ook Inge stapt uit de opstelling en legt een steen voor haarzelf -met 0-punt in de plaats, en neemt de positie van haar moeder in. Ook met haar voelt Margrete duidelijk verbinding.
Ferry stelt voor: allen nemen een andere plaats in, terwijl Margrete haar ogen gesloten houdt. Dit werkt voor Margrete zeer verwarrend. Misschien deden we te veel te snel, hoe dan ook, we beëindigden de opstelling en gingen met elkaar uitwisselen en zoeken naar verdere mogelijkheden om op te stellen.
Inge’s voorstel: Margrete gaat weer als 0-punt staan, en Inge gaat er omheen lopen als 0-punt energie. Dit voelt voor beiden heel goed.
Ik (Ferry) ga er als persoon, dus als mezelf, aan de rand staan. Dit versterkt de beleving van zowel Inge als Margrete: Margrete voelt zich heel krachtig centraal staan als 0-punt, de energie wordt door Inge verspreid in de ruimte en bereikt nu ook een (de?) mens.
Margrete geeft daarbij nog aan: voor mij voelt het als onpersoonlijk, dus niet als een persoonlijke beleving van haarzelf maar meer als een “iets”, moeilijk te omschrijven.
Ik vraag haar: hoe zou het zijn als je het persoonlijk maakt? Er volgt een ongekend heftige emotionele reactie van Margrete, die dan ook aangeeft onmiddellijk uit de opstelling te willen; eenmaal op de bank gezeten heeft zijnog flink wat tijd nodig om tot zichzelf te komen. Als we haar dan vragen wat ze nou precies beleefd heeft, zegt ze dat het lijkt alsof ze alle pijn van de hele mensheid door zich heen heeft voelen gaan.
Maar ze zegt er ook bij: “tegelijk is het een indrukwekkend mooie ervaring”. Ik vermoed dat dit komt omdat er heel veel pijn aan het licht heeft mogen komen, wat betekent dat die pijn geheeld heeft mogen worden. Kortom, een heel sterk helende ervaring, die Inge en ik eigenlijk ook in de sfeer, de energie die op dat moment de kamer vult proeven, en ook nog geruime tijd voelbaar blijft hangen.
Hierna vragen we een toelichting van onze spirituele gids Odilia. Ik vraag haar of zij de opstellingen heeft gevolgd:
Jazeker, het was heel boeiend, en ik moet zeggen, de uitkomst kwam voor mij ook als een verrassing. In het begin zaten jullie nog veel in je hoofd en gebeurde er niet veel. Gaandeweg kwamen jullie steeds meer in je gevoel; de uiteindelijke uitkomst was wel heftig voor Margrete. Wat zij beleefde was inderdaad de pijn van de hele aarde en mensheid, zij deed er goed aan er snel uit te stappen want dit is niet te dragen voor één persoon. Er kwamen wel heel veel ondersteunende lichtwezens op af, en zoals jullie nu nog kunnen voelen zijn die nog steeds aanwezig met intensieve helings-energie.
Veel van deze lichtwezens hebben een sterke verbinding met de nieuwe aarde, d.w.z. de dimensie die de mensheid op dit moment heel voorzichtig, met veel vallen en opstaan, aan het gaan is. In wezen is dit toekomst-energie, er moet nog heel veel opgeruimd en dus geheeld worden voordat de mensheid hieraan toe is. Er zal dus veel moeten veranderen op aarde, en daar is en komt ook heftig verzet tegen, maar het is onontkoombaar en een ontwikkeling ten goede. Jullie hebben hier dus een deeltje van mogen ervaren, en tegelijkertijd een heel wezenlijke bijdrage in heling toegevoegd. Vanuit de lichtwereld wordt deze ontwikkeling sterk gestimuleerd, soms ook daadwerkelijk gestuurd en daarbij ben ikzelf intens bij betrokken; in die zin is het zeer verrassend dat ik het niet heb voelen aankomen. Voor ons in de lichtwereld was dit een belangrijke gebeurtenis, vandaar ook de enorme hoeveelheid lichtwezens die er zich mee verbonden hebben. Wij zijn jullie heel dankbaar!!
