Verslag Joke Russisch Ereveld

Heling Russisch Ereveld op 19 januari 2018

Toen enkelen van ons aankwamen bij de begraafplaats werden wij vriendelijk begroet door een zwarte poes die blijkbaar op ons had gewacht. Spoedig kwamen de anderen ook bij ons staan en konden we beginnen. Het was fris, maar de zon scheen. De hemel was helder na de enorme storm die een dag eerder over ons land had geraasd. Er lagen veel afgewaaide takken her en der.

Nadat stenen, dennenappels en takjes bijeen waren gelegd, en kaarsjes aangestoken, gaven wij elkaar een hand, 8 mensen in een kring. Ik sprak de begin woorden van het Onze Vader in het Russisch waarna wij het gezamenlijk baden. Het begin- en eindpunt van de heling was bij de vlaggenmasten aan de zijkant van het Ereveld, niet bij het stenen monument. Deze plek was aangegeven door Odilia als meer geschikt. (Ik ben later gaan voelen bij het monument, het voelde als een massa die niet in het landschap paste.)

Ik liep zachtjes sprekend langs de witte stenen die daar stonden als gedenktekens voor de (veelal) jong-gestorven soldaten. De eerste steen die ik zag droeg de jaartallen 1914-1918.

Dus was ik begonnen (geleid) naar de oudste steen. Ik vroeg de zielen of zij zich los wilden maken van de situatie waarin zij zich nu (mogelijk) bevonden, niet langer hier te blijven maar op weg te gaan naar het licht. Daar wachtten hun voorouders hen op. Daar kon hun leven verder gaan, naar de toekomst toe.

Ik begon daarna zachtjes te zingen, en gaandeweg kwamen er nieuwe melodieën in mij op. Russische liedjes? Kinderliedjes?  Ik begon de namen op de stenen zachtjes hardop te lezen (ik ken wat Russische letters), zag vaak dezelfde namen terugkomen, de gebruikelijke namen zoals Iwan, Aleksander, Pjotr. Ik legde een steentje dat ik van thuis had meegenomen neer bij Nikolas, en ik nam ook een steentje van het Ereveld mee naar huis.

De heling sloten we, in de cirkel staand, af met de hartverbinding: je legt je linkerhand op de hartstreek van degene die links van je staat terwijl je je rechterhand met de palm naar de aarde richt. Er heerste een vredige, vervulde stemming. Tijdens de opstelling werd verteld dat er veel heling had plaatsgevonden. Toen we ons opwarmden met meegebrachte thee motregende het zachtjes en koolmeesjes kwamen tevoorschijn.