VERSLAG van twee verschillende bijzondere HELINGEN op zaterdag 16 juni 2018 in Drenthe o.l.v. Ferry van der Loos en Margrete Vijlbrief, nl.
1. Een veld waar LELIEEN gekweekt worden in DWINGELOO en
2. Diverse HUNEBED – HELINGEN .
Deze beide voor alle deelnemers nieuwe doelstellingen leverden een onnoemelijk rijke ervaring op , met talloze karmische zegeningen , zowel voor ons mensen als voor de betrokken Deva’ s en andere wezens. Om 9 uur haalde Barbara ons, Ellen, Ingrid en Waltraut op in Amersfoort en onderweg ontstond al een levendige uitwisseling over onze gedeelde ervaringen o.a. bij de Grebbeberg en Kamp Amersfoort , waar het om verlossing van achtergebleven zielen ging , die met muziek gewekt en door meditatieve aandacht en gebed bevrijd werden. Wat ons hier te wachten stond was terra incognita , waarover wij slechts vermoedens konden uitwisselen.
In Dwingeloo werden wij bij Emy opgewacht door Ferry, Margrete en Margriet en togen met zijn achten naar het lelieveld . Daar deden wij op het terrein van de b.d.boer aan de overkant van de weg onze 1e opstelling , met Emy voor de Deva , Barbara voor het gif en Margriet voor de lelies met hun wezens en hun kweker: de boer. Emy had al eerder in een cursusweekend als representant voor de Deva en de lelies van dit gebied haar vuurdoop ondergaan en vertolkte aangrijpend hun heftige uitingen van pijn en benauwenis ten gevolge van het veelvuldig en overdadig spuiten met gif en gaf ook de gespannen afwachting van de Deva en haar hoop op de destijds reeds toegezegde hulp indringend weer.
Nadat Ferry hen die van harte had toegezegd, vertolkte Barbara op overtuigende wijze de zelfverdediging van het gif tegen de gehoorde aantijgingen: “Het is gewoon de grote geest uit de fles ! Het is mijn schuld niet! De mens heeft mij zelf samengesteld en ook zelf laten ontsnappen!”
Ferry stelde hem gerust , dat hem niets werd verweten, maar dat de plantenwezens wel onder de overmatige toepassing van zijn agressieve eigenschappen geleden hadden . Hij kon niet anders dan zichzelf blijven , maar wij zouden proberen de mensen tot inzicht in zijn schadelijke werking te brengen en hem minder royaal te verspreiden.
De Wezens uitten desgevraagd hun benauwenis en aangeslagenheid onder invloed van het hen zo wezensvreemde gif en zelfs de wezens op het terrein van de b.d.boer meldden zich en brachten tot uitdrukking, hoe zij evengoed in angst en onzekerheid leefden vanwege het voortdurende gevaar van door windvlagen aangewaaid gif van de overkant! Ook de kweker betuigde zijn zorg : dat hij zich van hun klachten over de bezwaren van zijn kweekmethode wel bewust was, vooral als hij dacht aan de toekomst voor zijn kleinkinderen, maar dat zijn broodwinning en de toekomst van zijn kwekerij zijn eerste plicht was . En daarnaast, dat handel en klanten hem onder druk zetten …
Vervuld van empathie en begrip voor alle betrokkenen bij dit ecologische drama van het lelieveld – waar elk seizoen maar liefst 1000 kilo gif per are ( dwz. 10 kilo p.m 2!) via zeer frequente bestuivingen op wordt losgelaten!- hebben wij vervolgens ieder aan onze individuele helingsintenties uitdrukking gegeven , met spreuken, gebeden en muzikale troostgeluiden . Na drie kwartier verzamelden wij ons voor de 2e opstellingsronde en kregen weer via Emy een zeer dankbaar aangedane Deva te zien, die zich door ons medeleven zeer gesterkt en uit haar eenzaamheid verlost voelde. Ferry bekrachtigde haar verklaring, dat de uitwerking van dit proices veel verder reikte dan dit ene perceel en niet alleen in de wijde omtrek , maar voor de hele samenleving als zodanig een positieve invloed op de beeldvorming zou kunnen hebben.
Na een welkome lunchpauze bij Emy begonnen wij aan de HELINGSTOURNEE langs vijf HUNEBEDDEN, waar reeds eerder door Ferry en Margrete aan het wekken van de ingeslapen Deva’s gewerkt was, zoals zij op verzoek en o.l.v. Odilia al door heel EUROPA gedaan hebben. Zij zijn zich door de eeuwenlange onachtzaamheid en verwaarlozing door de mensen van geen opgave meer bewust . Maar in deze tijd van transformatie voor de gehele aarde en de mensheid is het van algemeen belang , deze hoge landschapsgeesten door liefdevolle aandacht te wekken voor de vervulling van een nieuwe opdracht te interesseren. Het gaat niet meer om hun voormalige functie , die zij duizenden jaren voor onze jaartelling hadden : heilige plaatsen,waar de voorouderverering een centrale rol speelde , waarom de gestorvenen enkele dagen na hun overlijden in de afzondering van deze hunnebedden werden neergelegd en door rituelen met hun voorouders en de Goden verbonden, voordat zij elders begraven werden .
In deze fase van de mensheidsontwikkeling -waar de mens door zijn materialistische voorstellingen en liberaal-kapitalistische handelwijze de natuur veel geweld aandoet en haar ecologische samenhangen grotendeels door gebrek aan inzicht verstoort – is het van eminent belang,dat deze grote landschapswezens anderzijds door de mens opgeroepen worden weer hun functie van landschapshoeder op zich te nemen, maar nu als toevluchtsoord voor de zo zeer bedreigde en soms wegvluchtende kleine natuurwezens .
Met deze intentie trokken wij vervolgens langs de vijf voorgeselecteerde hunnebedden , door Ferry en Margrete al voorbereidend benaderd en als bijzondere specimen uitverkoren als leerschool voor ons. Helaas kan ik maar een deel van de gegeven toelichting reproduceren. Noord Sleen, D50 met een prachtig opgebouwde buitenkring , geheel afgedekt . Zij blijken met hun lengterichting vaak op zomerzonnewende gericht te zijn, wat op die dag zichtbaar kan worden, doordat dan de stralen van de opkomende zon precies door een bepaalde spleet vallen, en aan dezelfde weg D52.
Een langgraf in langgerekte vorm van wel 20 m, in Emmen. D49, de zgn. Papeloze kerk, een door zijn lichtwezen verlaten hunnebed , wat vervolgens door vrijpostig misbruik van stenen in vervallen staat geraakt was en rond 1950 door een gemotiveerde restaurateur weer tot een ogenschijnlijk volledig hunebed was gemaakt , met behulp van elders weggehaalde stenen!
Ferry en Margrete werden bij hun onderzoek gewaar, dat deze stenen heimwee hadden en zich nog steeds displaced voelden! , maar op zoek gegaan naar hun plaats van herkomst , bleek hun oorspronkelijke hunebed gesloopt te zijn en door zijn lichtgeest verlaten… Toen de onwennige stenen door deze mededeling alle hoop ontnomen was, voelden zij zich pas echt bekocht ! , wat Margrete altijd nog diep mee kon voelen . Maar toen hadden Ferry en Margrete hen voorgehouden, dat het toch nodig is de werkelijkheid onder ogen te zien en elkaar als nieuwe stenencompositie in vredesnaam te accepteren , evenals de andere ter opvulling ingevoegde stenen.
De laatste plek van aandacht droeg de naam “de dikke stien” (D48 in Noordbarge). Diens steenwezen was vorig jaar ondanks zijn krachtige verweer: “Stoor mij niet! Laat mij met rust! Ik heb niet om jullie gevraagd!” door Ferry krachtig toegesproken en uitgenodigd toe te treden tot het wijde verbond van Hunebedwezens, het Europese netwerk o.l.v. Odilia ontstaan. Hij werd daarna met rust gelaten om hem bedenktijd te geven en kon zich bij hen melden als hij wilde… Onverwacht spoedig bleek hij toen tot de erkenning gekomen te zijn ,dat dit zin kon hebben , zodat dit verbond vorig jaar afgesloten werd! Nu deed hij zich uitermate krachtig voor, bevestigde al onze vragen : hoe het stond met zijn herwonnen gevoel van eigenwaarde en het leek of hij bereid was zich als tegenprestatie positief voor zijn omgeving te willen inzetten.
Bij hem voltrokken wij voor de laatste keer de in al zijn eenvoud zo veelzeggende ZEGENGROET (hartverbinding) door met de linkerhand op het hart van de linkerbuur en de rechterhand zegenend naar Moeder Aarde of GAIA gestrekt -vanuit een individueel gekozen begintoon samen te neuriëen en vrij preluderend tot een beweeglijke en harmonische samenklank te komen.
Hierna was geen eindopstelling meer nodig en na alle inspanning besloten wij deze vruchtbare heling-werkdag gezamenlijk af te sluiten door in Emmen bij de Chinees te gaan eten eer wij uiteen gingen. In een nagesprek verwees Ferry ons nog naar Rudolf Steiner, bij wie de belangrijke aanwijzing te vinden is, dat de gewijde krachtplaatsen niet door de bouw van hunnebedden zijn ontstaan,maar evenals dat bij kerken en kathedralen het geval was, zulke plaatsen gekozen werden vanwege hun reeds eeuwen vóór onze jaartelling waargenomen bijzondere etherstructuur .
Zie als literatuuropgave voor dieper inzicht ook Bastiaan Baan : “De Heer der Elementen” en :“Gesprekken over de cultus”, het vervolg, geschreven in samenwerking met Verena Stael von Holstein. Daarnaast is nog een belangrijke toevoeging te vermelden: Ferry en Margrete hebben het met Odilia over Christus als “ de Heer der Elementen “ gehad en Odilia ’s overtuiging is, dat Christus wel als Geest van de Zon in Jezus van Nazareth is afgedaald, maar toch ziet zij de Geest van de Zon als Heer van de Elementen als centrale kracht in de kosmos en Jezus Christus als drager van de zonnekrachten op aarde en als behoeder van het karma .