Vragen over satellieten en schilderijen
Per mail ontvingen we van Marga de volgende vraag: “We hebben elke 6 weken een groep om lichtvenster te zijn voor de ongeboren zielen. Nu werd het duidelijk dat ze toenemend o.a. belast worden door alle satellieten. Kunnen we daar een keer samen kijken of we de Christus verbinding kunnen doen. Ze gaan snel, er zijn er veel maar als er een gelukt is draagt het door.
Kan Odilia hier iets over vertellen?”
In eerste instantie begrijpt Odilia het probleem niet: Die satellieten geven jullie toch nieuwe mogelijkheden voor verbinding, voor informatie e.d.? Ja, maar er komen er steeds meer, verstoren die het contact tussen jouw wereld en de onze, of geven een verstoring bij zielen, ongeboren dan wel levenden? Nee, wij wisten al lang dat deze ontwikkeling zou plaats vinden, waren daarop voorbereid, en er zullen zich nog heel wat meer ontwikkelingen voordoen. Ze belasten jullie dus niet? Geenszins. Alleen toen de eerste satelliet ging functioneren, daar hebben we ons op moeten afstemmen om die op passende wijze in te voegen, die wezens bestonden nog niet, precies zoals dat gaat met elke nieuwe ontwikkeling, moeten we daar dan op afstemmen, maar dat is onze taak, vraagt even een inspanning, maar geen belasting.
De zielen komend naar de aarde vanuit hun sterrenreis, en omgekeerd, gaande op reis naar de sterren, passeren inderdaad de sfeer waar jullie satellieten zweven, en zonder onze ondersteuning zou die zielenreis zeker verstoord geraken. Vandaar dat wij wezens in leven hebben geroepen om die zielen daar bij hun doorgang te ondersteunen. Maar nogmaals, je kunt dat geen belasting noemen, want hetzelfde doen wij vanuit onze sfeer voor elk nieuw leven op aarde, zonder zou er op aarde geen leven mogelijk zijn.
Zoals dat met die afgedankte satellieten gebeurt geeft een enorme verstoring, zoals afval in de natuur ook enorm verstorend werkt. Die zouden jullie terug moeten halen naar de aarde, daar ontmantelen zodat het wezen ervan bevrijd raakt; soms gebeurt dit inderdaad, maar soms niet, en zo ontstaan er steeds meer niet-meer-functionerende, opgesloten wezens, die zich dood-ongelukkig voelen en ditgevoel straalt daarvandaan ver uit en werkt zeer belastend in die sfeer.
Natuurlijk zou het nog mooier zijn als dit bevrijden heel bewust uitgevoerd wordt, zoals jullie dat indertijd bij al die verlaten huizen in Bosnië gedaan hebben, maar daar hoef je voorlopig niet mee aan te komen bij de bouwers van die ruimtevaartuigen.
Dit geeft een geheel nieuwe kijk op de situatie, dank je wel. Graag gedaan, tot later? Tot later.
Deze uitleg riep bij ons nieuwe vragen op: Hoe zit het met de schilderijen en beelden door Margrete gemaakt, als zij komt te overlijden? Die blijven dan ook onverzorgd voor lange tijd bestaan. Zij zou er goed aan doen de wezens ervan aan te spreken en uit te leggen dat bij haar overlijden die wezens vrij mogen kiezen wat ze willen: bij het beeld of schilderij blijven of het los te laten en terug naar de bron gaan. De schilderijen en beelden blijven dan onbelast verder bestaan, maar de wezens ervan zijn bevrijd. Zo lang zij leeft voelt zij zich ermee verbonden en houdt daarmee de bezieling in stand.Dat geldt ook voor de schilderijen die zij geschonken gekregen heeft. Door de schenking heeft de kunstenaar zo’n werk los gelaten en de bezieling ervan overgedragen aan Margrete. En ook daar geldt: Margrete doet er goed aan ook die werken toe te spreken zodat de wezens ervan bij haar overlijden vrij zijn te kiezen wat ze doen, het werk los te laten of er aan verbonden te blijven.
Voor de etnografische beelden en voorwerpen die bij jou in de kamer staan ligt dat anders: die heb jij gekocht, je weet niet waar die precies vandaan komen dus terugsturen is onmogelijk. Bovendien is de cultuur waar zij uit voortkomen waarschijnlijk verdwenen.Je zou kunnen proberen om een vertegenwoordiger van die cultuur aan te roepen en uit te nodigen om het wezen van zo’n beeld te komen ophalen, dan is het beeld verder vrij. Wat bovendien mee speelt is dat jij niet over genoeg zielenkracht beschikt om al die beelden (en nog allerlei andere bezittingen) te bezielen, wat tot gevolg heeft dat al die wezens van jouw beelden en andere spullen zich ongelukkig voelen, en dat zou best wel een verstoring kunnen geven.
Een andere mogelijkheid is zo’n beeld te schenken aan iemand die er veel om geeft, genoeg om het op zijn beurt te bezielen.
En schenken aan een museum? Is een mogelijkheid als een museum zo’n beeld een goede plek geeft waar het veel gezien wordt, dat is dan een soort troost voor het wezen van dat beeld. Maar de kans is reëel dat het beeld in een depot verdwijnt, en daar staan al genoeg voorwerpen ongelukkig te zijn.
En verkopen? Lastig, dan maak je jezelf er niet echt vrij van, via het geld blijf je er dan toch aan verbonden. En het is ook afhankelijk aan wie je het verkoopt: aan een handelaar, dan maak je jezelf er beslist niet vrij van; aan een enthousiast liefhebber zou beter zijn, maar waarom zou je er dan geld voor vragen? Maak een ander blij, bevrijd jezelf ervan en het beeld krijgt een goede bestemming.
Medjugorje, BosniëIn de tijd dat wij door Bosnië reisden op weg naar ons adoptie-gezin in Albanië stond er op internet (Megalithic Portal) geen enkele megaliet aangegeven op de kaart van Bosnië. Ene Emir Medanhodzic werkt er hard aan om op zijn facebook site een omvangrijke verzameling Bosnische megalieten aan te leggen. Omdat wij langs verschillende routes naar en van Albanië gereisd hebben zijn wij in zo’n beetje alle streken geweest, en heeft Odilia daar de deva’s ingeschakeld om verbinding te krijgen met de Lichtwezens aldaar. Daar Odilia geen dwang kan inzetten vraagt dat van haar een grote en vaak langdurige inspanning om die Lichtwezens “wakker” te krijgen omdat zij zich in de eeuwen dat ze zonder taak waren diep weggezakt zijn.
Onze vriend Winand, die al eerder verbindingswerk voor Odilia heeft gedaan, en van ons wat “Odilia steentjes” had meegekregen, bezocht onlangs de bedevaartsplaats Medjegurje en trof even buiten het eigenlijke bedevaartsoord enkele megalietstenen. Hij bemerkte dat de Lichtwezens daar heel moeilijk te bereiken waren en heeft er zo’n steentje geplaatst en er lokaal een steentje meegenomen en aan ons doorgegeven om tzt op de Odiliënberg geplaatst te kunnen worden.
Odilia liet weten met deze steentjes-verbinding heel blij te zijn omdat ook zij met de Lichtwezens hier heel moeilijk contact kan verkrijgen, en wel omdat die zich heel diep hebben teruggetrokken vanwege de grote drukte van hordes bedevaartgangers en andere toeristen. Met de nieuwe verbinding kan zij daar veel doelgerichter en dus krachtiger contact verkrijgen.
Onze vriend Winand, die al eerder verbindingswerk voor Odilia heeft gedaan, en van ons wat “Odilia steentjes” had meegekregen, bezocht onlangs de bedevaartsplaats Medjegurje en trof even buiten het eigenlijke bedevaartsoord enkele megalietstenen. Hij bemerkte dat de Lichtwezens daar heel moeilijk te bereiken waren en heeft er zo’n steentje geplaatst en er lokaal een steentje meegenomen en aan ons doorgegeven om tzt op de Odiliënberg geplaatst te kunnen worden. Odilia liet weten met deze steentjes-verbinding heel blij te zijn omdat ook zij met de Lichtwezens hier heel moeilijk contact kan verkrijgen, en wel omdat die zich heel diep hebben teruggetrokken vanwege de grote drukte van hordes bedevaartgangers en andere toeristen. Met de nieuwe verbinding kan zij daar veel doelgerichter en dus krachtiger contact verkrijgen.
Mooie zuivere afstemming van Winand! Dank!
