We waren al een aantal malen eerder voor een heling bij Slot Zeist geweest: de eerste keer toen onze hulp werd ingeroepen door een groep mensen die daar een cultureel centrum wilden vestigen en dat maar niet lukte. Er was al eerder een geomant (aarde-heler) bij geroepen, en deze had terecht vastgesteld dat er zich zeer duistere energie onder het slot bevond, door toedoen van mensen. Bij hun pogingen de energie daar te verbeteren was er nogal dwingend te werk gegaan, wat de situatie alleen maar verergerd had (aldus Odilia, onze spirituele gids).
Onze pogingen verliepen ook moeizaam, maar allengs toch wat beter, en de laatste keer dat we er waren konden we de deva vrij goed bereiken en deze bleek ook redelijk toegankelijk, zij het nog wat voorzichtig. Odilia had toen al aangegeven dat we deze plek een tijdje rust moesten gunnen, en tzt nog wel een helingsritueel moesten doen; zij zou ons laten weten wanneer. Dat werd begin 2018, maar niet in de winter, dan is de natuur te veel teruggetrokken. Inapril waren we nog op reis, zo werd het 4 mei, de dag van dodenherdenking.
Tot onze verrassing en teleurstelling, waren we maar met een klein groepje, waarvan slechts 2 getrouwen van vorige keren. De overige mensen van het initiatief voor een cultureel centrum hadden niet alleen dit initiatief laten varen, maar ook hun betrokkenheid voor de energetische toestand van het slot en omgeving, en dus ook voor de deva en de betrokken natuurwezens los gelaten.
Wij troffen de deva en de natuurwezens als zeer teruggetrokken aan, nauwelijks bereikbaar. We gaven direct aan dat een flink aantal mensen de situatie daar in de steek hadden gelaten, dat dit ons aanwezigen ook zeer teleurgesteld had, en dat we alle begrip hadden dat deva en natuurwezens zich in de steek gelaten voelden, maar dat er ook waren die zich nog steeds betrokken voelden, en dezen zeker hun betrokkenheid gestand zouden blijven doen.
Via representant Peter maakte de deva zich voorzichtig kenbaar, het voelde voor haar goed dat we zowel haar als onze eigen teleurstelling hadden benoemd, en ze gaf aan onze oprechte betrokkenheid te kunnen voelen.
De situatie verhelderde nogmaals toen met name Peter aangaf te kunnen waarnemen dat er nog zoveel dolende zielen van vroegere strijd (Napoleontische tijd?) aanwezig waren, en die bij het slot hun toevlucht genomen hadden, en zich daar onderhand redelijk op hun plaats voelden. Wij lieten weten daar begrip voor te hebben, maar dat ze daar toch niet verder konden komen, en dat een reis naar het licht hun wel verder kon brengen, en dat ook hun familie zich daar al geruime tijd bevond. Vooral Ingrid gaf hierover heldere en uitvoerige uitleg, en het was opmerkelijk dat de deva, (via representant Peter)aangaf zeer geraakt te zijn door de betrokkenheid die ze kon horen in Ingrid’s stem. De dolende zielen uitten nog een bezwaar: ze wilden elkaar niet in de steek laten! Wij lieten ze weten dat ze ook als groep naar het licht zouden kunnen gaan; dan moest er maar wat gewacht worden op degenen die daartoe niet zo snel konden beslissen, er was toch geen haast? Daar konden ze zich wel in vinden, en wij gaven ze de tijd en liepen ondertussen verspreid over het veld rond en maakten op ingehouden wijze klank, en gaven onze intentie mee aan de boomwezens. Na enige tijd toch konden wij voelen dat er een aantal al onderweg naar de lichtwereld waren, en dat anderen daarin werden meegetrokken, en de zwaarte was duidelijk afgenomen.
De deva gaf aan zich nu veel beter te voelen en er vertrouwen in te hebben dat de verbetering zich wel zou voortzetten, ze zou nog wel wat tijd nodig hebben, maar kon nu wel op eigen kracht verder, en bedankte ons innig voor onze inzet. Wij sloten af met de hartverbinding en legden voor de natuurwezens nog wat lekkers neer, terwijl we zelf onze thee en lekkers nuttigden.
We waren al een aantal malen eerder voor een heling bij Slot Zeist geweest: de eerste keer toen onze hulp werd ingeroepen door een groep mensen die daar een cultureel centrum wilden vestigen en dat maar niet lukte. Er was al eerder een geomant (aarde-heler) bij geroepen, en deze had terecht vastgesteld dat er zich zeer duistere energie onder het slot bevond, door toedoen van mensen. Bij hun pogingen de energie daar te verbeteren was er nogal dwingend te werk gegaan, wat de situatie alleen maar verergerd had (aldus Odilia, onze spirituele gids).
Tot onze verrassing en teleurstelling, waren we maar met een klein groepje, waarvan slechts 2 getrouwen van vorige keren. De overige mensen van het initiatief voor een cultureel centrum hadden niet alleen dit initiatief laten varen, maar ook hun betrokkenheid voor de energetische toestand van het slot en omgeving, en dus ook voor de deva en de betrokken natuurwezens los gelaten.
De deva gaf aan zich nu veel beter te voelen en er vertrouwen in te hebben dat de verbetering zich wel zou voortzetten, ze zou nog wel wat tijd nodig hebben, maar kon nu wel op eigen kracht verder, en bedankte ons innig voor onze inzet. Wij sloten af met de hartverbinding en legden voor de natuurwezens nog wat lekkers neer, terwijl we zelf onze thee en lekkers nuttigden.