REISBRIEF ZUID ENGELAND APRIL 2023
Lieve Mensen,
Op zondag 2 april hebben we eerst de cursus Vormkrachten gevolgd in Zeist, en zijn vandaar doorgereden naar Duinkerke in Frankrijk om naar Dover over te steken. (2 uur varen) Bij aankomst daar was van de White Cliffs of Dover niets meer te zien, zo donker was het geworden. P
We hadden met opzet de autoklok op wintertijd laten staan, dat klopt dan met de tijd in Engeland. Direct doorgereden naar het dorpje van onze eerste bestemming, waar we een mooie overnachtingspek troffen op een onverlichte stille parkeerplaats.
Dagelijks doen we zo’n 10 tot 15 bestemmingen aan, d.w.z.dat we het Lichtwezen dan wel de Lichtwezens (soms wel meer dan 10) aldaar verbinden met Odilia. Verder is het patroon vrij eentonig: bijna alle Lichtwezens zijn slapend, al meer dan 2000 jaar inaktief! De bij hun horende contactwezens zijn in het algemeen iets wakkerder, maar niet altijd!
Ook vrij eentonig zijn de soort oude cultus plaatsen: bijna allemaal cultus heuveltjes (abusievelijk aangeduid als grafheuvels, maar ze zijn nooit gebruikt als graven maar als inwijdingsplaatsen voor contact met de goden / engelen en voorouders).
De grafheuvels hier zijn uit de neolitische tijd (cultuur tijdperk van Odilia), die in Nederland zijn veel jonger. Kortom: echte megalieten (grote stenen) zijn we sporadisch tegengekomen, wel jammer een beetje, vinden we. Nota bene, de eerste, een menhir, konden we niet bereiken! Te veel hekken en heggen. Ja, we zijn wel in de buurt van Stonehenge en Woodhenge geweest, maar ook daar verder alleen maar heuveltjes (barrow, mound of tumulus genaamd)
Met het weer hebben we tot en met Paaszondag erg geboft: heerlijk zonnig. Daar staat dan wel tegenover enkele heel koude nachten: driemaal ijs op de voorruit! Daarna heel wat regen en de komende dagen nog veel meer, en heftig.
Wat wel leuk was, was onze “stagiaire” Marga. Zij was op bezoek bij het gezin van haar dochter in Londen, en heeft al eerder plekken voor Odilia aangedaan, maar wilde de kneepjes van het vak nog wat verfijnen. Dat was niet alleen gezellig, maar voor ons ook een leuke uitdaging om zodanig te werken dat zij dat ook in haar eentje kan doen, dus zonder een representant erbij! We hebben de indruk dat dit aardig gelukt is en wensen haar veel plezier en succes binnenkort in Noord Wales.
Grappig (vinden wij) dat onze reiswezens en de hare het heel goed met elkaar konden vinden. Ze vinden de hare ondernemenden hebben ‘m geleerd wat de bedoeling is, dat hij contactwezens probeert me te krijgen naar Marga toe zodat zij aan zo’n wezen haar verhaal kan doen en zo mogelijk haar laten invoelen wat er speelt. Onze reiswezen vonden het maar wat jammer dat ze afscheid moesten nemen – wij zijn vriendjes! – en gaven ‘m als blijk van waardering een certificaat me, dat is toch net zoiets als bij zwemmen een diploma, dat je het goed gedaan hebt? Maar wel een vreemd woord eigenlijk. Klopt helemaal!
Overigens gaan onze vrienden Inge en Eddie volgende week plekken met Odilia verbinden in Normandië; gaat Odilia het druk krijgen: eventjes van de ene naar de ander plek; heeft ze geen moeite me, doet ze in minder dan een minuut tijd, even vanuit de kosmos!!!
Nog een klein aardigheidje: de oude rode telefoonboxen staan er overal nog, maar nu in gebruik voor straat-bibliotheek, of met een defilibrator.
Nog een klein aardigheidje: de oude rode telefoonboxen staan er overal nog, maar nu in gebruik voor straat-bibliotheek, of met een defibrillator.
Natte groet,
Ferry & Margrete
Kennismaken met Natuurwezens