Opstelling 5 lichamen – zaterdag 19 juni
Als mens leef je op meerdere trillingsniveau’s tegelijk. Met Margrete Vijlbrief gaan we de 5 lichamen opstellen, die nu symbool staan voor 5 van deze trillingsvelden.
– puur fysiek
– energetisch (etherlichaam)
– astraal (gevoelslichaam)
– mentaal (het denken)
– spiritueel (de ziel)
Er liggen 5 vloer-ankers (gevilte cirkels) op de houten vloer met voor alle helderheid de
namen van de verschillende lichamen erbij.
De aanwezige deelnemers voelen zo’n beetje in welk vloeranker ze kiezen, wat hun plek is, als ze de persoon die aan de beurt is, gaan representeren. De plek van de ziel wordt nog even opengelaten. Nu is het mijn beurt, nu worden mijn 5 lichamen opgesteld.
Fysiek
Degene die voor mijn fysieke lichaam staat, vertelt dat er heel goed voor haar gezorgd
wordt, dat ze blij is met mij als (totaal)mens. Mijn hart maakt een vreugde-sprongetje, het klopt, ik heb de wens en het verlangen goed voor mijn lichaam te zorgen. Deze erkenning voelt gaaf. Echter, als ik vraag hoe mijn benen het doen (die altijd moe zijn), geeft de representant aan daar liever niet te komen. Blèhhh… zo heeeel goed is het dus toch niet.
Energetisch
Slapjes en slomig – mijn energielichaam geeft aan veel verdriet te dragen en gedeprimeerd te zijn. Later begrijp ik dat dit niet de taak is van het Etherlichaam, dat gaat meer over de “energiedans” tussen de cellen in. Gevoelens kunnen gedragen, maar “er iets mee doen” hoort bij het astraal lichaam.
Astraal
Hier dus – dit lichaam voelt wat onverschillig, voert dus niet echt goed zijn taak uit:
gevoelens verwelkomen en integreren. Het verdrietige wordt hier dus min of meer over het hoofd gezien waardoor het in de etherlaag terecht komt. Echter, hier komt iets naar boven wat belangrijk blijkt… “waarachtigheid”, “waarachtig zijn”.
Mentaal
Mijn mentale lichaam, dat op eigen vloeranker stond, ervaarde zichzelf niet op de juiste plek (heel merkwaardig natuurlijk). Okay, zei Margrete, ga maar kijken waar je plek is.
De vrouw die dit lichaam vertegenwoordigde ging wat meer “voelend” wandelen en kwam terecht bij de voorouder-poppen die ik had opgesteld rechts van mij, symbolen voor mijn vader- en moederlijn. Nee, dat is het ook niet. Vervolgens ging ze bij het symbool staan voor mijn innerlijke kind (dat ik meegebracht had), nee, ook hier hoor ik niet. Pas toen Margrete een mooie steen neerzette tussen de voorouders en het innerlijke kind in, ontspande het mentaal lichaam (en de anderen ook op hun vloer-ankers) en kon weer naar de eigen plek. Verbinding tussen beide blijkt dus belangrijk.
Spiritueel
Van wat uiteindelijk de ziel meldde weet ik niet zoveel meer. Maar “waarachtigheid” kwam hier in ieder geval helder naar buiten, ik neem het mee als levensthema voor nu.
Was gaaf. En leuk om te doen. Ook om voor anderen hun lichamen te staan en zo meer
helderheid te krijgen over al die verschillende lagen waar je als mens uit bestaat.