“Dag over de dood”Eind oktober deden we voor de tweede keer onze dag over “de dood, jouw dood, een verkenning”. Voor deze dag hadden meer mensen belangstelling maar waren op deze datum verhinderd. Voor de volgende keer stellen we voor dat wie belangstelling heeft om hieraan deel te nemen dit ons nu al vrijblijvend laat weten, dan willen we tzt via datumprikker een voor een ieder passende datum kiezen.
Hierbij het verslag van Anne:
“Fouten”
Onze reiswezens gaan graag ’s avonds even langs bij de jongens aan de overkant; die zijn nog net jong en speels genoeg om interessant voor ze te zijn. In de vader en diens vriendin zijn ze niet geïnteresseerd. Al zolang als de jongens er wonen informeren de reiswezens dan even bij een contactwezen of de jongens er zijn (of niet, en dan bij hun moeder zijn). De laatste tijd krijgen ze echter soms foute informatie, dat ze er wel zijn terwijl dat niet zo is of omgekeerd. En ze laten toch de juiste plaatjes zien, dan moet het toch duidelijk zijn? Of wij soms weten wat de oorzaak kan zijn?
In eerste instantie geen idee. Is er misschien een nieuw contactwezen dat de situatie niet goed kan inschatten? Tja, dat weten ze ook niet. Ik stel voor dat ze dit gaan vragen. Mijn voorstel: jullie zouden kunnen vragen of hij al gediplomeerd contactwezen is of nog in opleiding is.
Dat vinden ze een leuk idee! Kunnen ze om lachen. Gaan we doen!
De volgende dag informeer ik of ze al duidelijkheid hebben. Nou, een beetje, het is dit contactwezen niet helemaal duidelijk wat het verschil tussen wonen is en logeren, wonen die jongens er nou of logeren ze er alleen? En of hij gediplomeerd is snapt ie ook al niet! Tja, wat moet je daar nou mee? Terwijl de andere contactwezens daar blijkbaar nooit verwarring over hebben. Mijn suggestie: Vraag ‘m duidelijk of de jongens er nu, op dit moment aanwezig zijn. Meer weet ik ook niet te verzinnen. Afwachten maar nu.
“Taalwezen”
Een intrigerend fenomeen. Manifesteert zich alleen bij een taalkwestie, ongeacht of die vraag komt van ons of van b.v. onze reiswezens, Voor zover wij weten altijd aanwezig in huis; soms aanwezig onderweg in de auto maar soms ook niet. Hoeveel zijn er eigenlijk? Hoe groot gebied bestrijkt het / bestrijken ze? Ook aanwezig midden op de hei ? (nog nooit bewust uitgeprobeerd). Beheerst hij alle talen, of per taal een eigen taalwezen? En hoe zit het met dialecten? Deze kwestie toch maar ‘s voorgelegd aan Odilia:
Een taalwezen is enorm groot, eigenlijk zo groot als een taalgebied. De dialecten zijn er vnl. door invloed van cultuur, dus geen eigen dialectwezen. Doordat mensen tegenwoordig zoveel reizen, strekken de taalwezens zich min of meer ook uit over andere taalgebieden. Een duidelijk voorbeeld is toen Margrete in Zuid Duitsland in het ziekenhuis lag en om een washandje wilde vragen. Zij wist niet wat dit in het Duits is, maar gebruikte toch het juiste Duitse woord hiervoor; zij stemt zich nu eenmaal makkelijk af op haar etherische omgeving. Jou zou dit minder makkelijk afgaan, maar jij compenseert dan met associëren en uitleg met andere woorden die je wel kent.
Evenzo in Schotland, bij de vragen bij jullie lezing, verstond Margrete de mensen soms beter dan jij doordat zij zich meer afstemde op het etherisch aspect van de vraag. In jullie land zijn veel mensen die andere talen spreken; die brengen allemaal een aspect van hun eigen taalwezen mee. Taalwezens zijn etherische wezens, kennen dus in wezen geen grenzen, zijn overal aanwezig waar hun taal wordt gebezigd. Maar in hoofdzaak, het sterkst, zijn ze natuurlijk daar aanwezig waar hun taal alom wordt gesproken. En ze manifesteren zich ook elders, daar waar ze gebruikt worden.
“Goudzalf”Op bezoek bij onze vriendin Marga, van beroep antroposofisch huisarts, die n.a.v. onze vermoeidheidsklachten van de laatste tijd, ons 2 soorten goudzalf aanbood om uit te proberen. Aurum zalf wordt gebruikt bij het sterven om gemakkelijker het lichaam los te laten. Zo eventjes testen lukt soms als je er direct de in- of uitwerking ervan sterk ervaart, maar bij de eerste, geurloos, van Wala, Aurum comp., Unguentum, naast goud ook met wierook en mirre ervoer ik niets, en Margrete voelde zich naar buiten getrokken, inderdaad zoals bedoeld bij een overlijden, maar daar voel je je niet steviger van worden, zoals voor haar bedoeld zou zijn. Bij de tweede, met heerlijke lavendelgeur, Weleda, Aurum / lavandula comp. voelde Margrete dat haar lichaam naar binnen trok en haar hoofd werd helderder. Boeiend of Odila er ook iets van heeft meegekregen. Haar dus gevraagd of zij iets had kunnen waarnemen. Haar verklaringen: Over de eerste: zou iemands bewustwordingsproces kunnen stimuleren, maar voor jullie niet van belang, ijullie doen al genoeg. Over de tweede gaf ze aan: Deze zou voor jullie heel nuttig zijn om te gebruiken na een reis om je sneller weer echt thuis te voelen. Zeker gebruik van maken! Daarbij leidde ze Margrete’s lichaamswezen met haar hand over mijn hartstreek met wisselend een horizontaal en een verticaal lemniscaat. Wat bijzonder om te ervaren! Gaan we beslist gebruik van maken!
“Ophoging strand”De afgelopen weken is het strand weer opgehoogd, zoals elke paar jaar. Een grote zandzuiger voor de kust en veel buizen over het strand vlakbij de branding, met waarschuwingsborden voor gevaar van drijfzand. We hadden het wel gezien maar niet echt aandacht aan besteed. Hadden we eigenlijk wel moeten doen zoals bij de vorige keer, zowel het zeewezen als het strandwezen stelden het zeer op prijs om van de kant van mensen te ervaren hoe er met hun werd meegeleefd. Zij hebben totaal geen begrip voor deze ingreep die zij ervaren als een gewelddadig en onnodig ingrijpen in hun constitutie en eigenheid. Zoals het strand was, met een natuurlijke grens naar de zee toe kan het zeewezen goed leven en voelt daarbij totaal geen impuls om meer zand terug te nemen. Een volkomen natuurlijke balans dus. Deze ingreep roept agressie op om het opgespoten zand weer terug te halen.
Beide wezens stelden het op prijs dat we weer contact maakten, ook al kunnen we aan de situatie niet veel anders doen dan begrip tonen, maar beiden lieten ons wel merken dat ze het als een sterk verzuim hadden ervaren dat we niet eerder contact hadden gemaakt, of nog liever, van te voren gewaarschuwd hadden voor de toen aanstaande werkzaamheden. Terecht, we hebben ons verontschuldigd en beterschap beloofd. Noblesse oblige, daarin zijn we tekort geschoten.Megalietenreis Frankrijk november ‘ 23
Op 18 november hebben we onze laatste cursusdag fenomenologie van de 12 zintuigen in Driebergen. In deze cursus kregen we oefeningen om de uiterlijke werkelijkheid op innerlijke, volledig subjectieve wijze waar te nemen; je kijkt b.v. naar een boom of gebouw met de vraag hoe klinkt deze in jou? Gebruik je fantasie! Daar kwamen de gekste antwoorden natuurlijk. Moet voor een buitenstaander absolute onzin lijken, maar het grappige was dat juist de reiswezens, die nooit iets van onze oefeningen moeten hebben, hiervan genoten hebben en ook getracht hebben via ons eraan mee te doen door onze fantasie te prikkelen. Heerlijk spelen! Na de cursus rijden we direct erna door naar Soissons nabij Reims voor onze megalieten reis. En dan via Dijon naar de Elzas om alle steentjes die we in de afgelopen jaren op onze reizen verzameld hebben op de Odiliënberg aan Odilia te schenken. Zij verheugt zich daar intens op, eindelijk weer directe verbindingen met al die voor haar zo belangrijke en dierbare lichtwezens. En wij 20 kilo aan steentjes lichter!
Het reisverslag Reims-Dijon-Elzas volgt in december, evenals de belevenissen van Birgit met haar voorouders in Polen in november.
