nog meer helpers

nog meer helpers

Waar de boodschap vanuit de etherwereld wel duidelijk blijkt is als Margrete een boeiend boek aan het lezen is en door de reiswezens aangesproken wordt: Er is een parkeerplek vrij gekomen! Zul je je afvragen of dat zo urgent is. In hun wereld wel. Toen ik gisteravond thuis kwam van tangodansen was er in ons straatje of heel nabij nergens een parkeerplek vrij en moest ik de auto een paar straten verderop parkeren. Vindt het autowezen niet prettig. Dus Margrete heeft even naar mij boven geroepen, ik me snel aangekleed en de auto dichtbij huis geparkeerd. Het autowezen en de reiswezens weer tevreden!

voormalig tuintje

vergeten uitleg

In deze periode speelde ook dat de buiten zijmuur van ons huis behandeld ging worden voor  warmte- en vocht-isolatie. Voor die behandeling moest het straattuintje daar ontruimd worden;  alle planten en struiken in grote potten en bakken gezet om tzt terug te plaatsen. Na een paar   dagen kwamen de reiswezens ons namens die plant- en struikwezens vragen wat nou  eigenlijk de bedoeling was, want ze maakten zich zeer ongerust, we hadden ze niets verteld! 

 Aan de reiswezens gevraagd of zij direct onze uitleg wilden doorgeven; deden ze maar al te graag, en waarschijnlijk beter en sneller dan wij dat hadden gekund.

1e tuintje klaar

En toen de buitenmuur klaar was konden we het straattuintje weer inrichten; eerst vullen met bakken zand en aarde, en toen het eigenlijke inrichten, welk plant / struik op welke plek. Margrete en ik overleggen, maar dat bleek overbodig, Margrete had al zodanig contact met de planten en struiken gemaakt dat ze zelf hadden laten weten welke plek ze wilden! Geen ruimte voor verdere inspraak mijnerzijds; wel zo gemakkelijk. 

 

vriendjes

Al met al voelen de reiswezens zich steeds meer gekend in onze buurt: Wij hebben er de afgelopen tijd heel wat vriendjes bij gekregen: bij het boompje nu ook de bosgeest, is altijd heel vriendelijk; bij het museum, bij die plantenkast een heel prettig tuinwezen; en bij de schaatsbaan de huisgeest daar (een soort huisgeest); en als er markt is daar op de markt heel veel wezens, nu ook bij die aardappelkraam, een  heel gezellig kraamwezen. (sinds een paar weken kopen wij daar onze zoete aardappels!). Dat zijn er heel wat, leuk toch?

  

taal en tellen

En over al die soorten wezens gesproken, of beter: geschreven: vaak is het taalwezen in de buurt. Zo ook bij Odilia, die zich altijd aankondigt met: Goedendag, want zij is niet zo vertrouwd met de dagdelen, maar onlangs opende ze met Goedenavond. Ja, zei ze, dat gaf het taalwezen me in. Nou, het klopte! 

En bij de reiswezens is het taalwezen soms ook aanwezig. Het begon er mee dat zij zich weer eens heel zielig vonden omdat er geen waterwezens waren gekomen die dag, tegen de weersvoorspelling in. Ik vertelde ze dat in plaats van zielig ze wellicht beter het woord melancholisch konden gebruiken. En zo kwamen we ook over cholerisch (Margrete) en flegmatisch (ik) en sanguinisch (vriendin Marga) te spreken. Boeiend vonden ze het, zeker als ze het begrip op een naam van een bekende konden plakken. Ik vroeg ze ook of ze met deze moeilijke begrippen hulp hadden ondervonden van het taalwezen. Jazeker!

Ik wist dus dat het taalwezen aanwezig was, en voelde aan het einde van ons gesprek een opwelling om ‘m aan te spreken. Zou dat mogen (ik had mijn twijfels!) en kunnen (ik was nieuwgierig). Het lukte, maar ik voelde zijn schrik, zoiets was niet de bedoeling, dit was niet het soort wezen dat persoonlijk contact wil. Begreep ik, dus heel kort gehouden. Had hij het gesprek met de reiswezens over temperamenten boeiend gevonden? Jazeker, altijd leuk om een beetje met hun  en taal te spelen! Dank je, ik zal je los laten, dag!

Twee avonden later een soort herhaling, want de reiswezens konden zich die moeilijke woorden niet meer echt herinneren. Heb ze gelijk maar gevraagd of ze nog wisten hoe ze tot vijf moesten tellen. Een en twee wisten ze wel, maar verder duurde het even. Zeker weer hulp van een taalwezen? Nee, die is gauw vertrokken na die moeilijke woorden (de temperamenten), was bang dat je deze (andere dan gisteren, maar kennelijk op de hoogte ervan) zou aanspreken. Hoe zijn jullie er dan uit gekomen met drie en vier? Een rekenwezen! Nou ja zeg! 

 We zijn nog even op het onderwerp van tellen doorgegaan, aan de hand van onze vingers en tenen, aanvankelijk  vonden ze het    wel grappig, maar boven de tien op weg naar twintig haakten ze af: Wij gaan nu buiten spelen, dag! 

 

 

aan de overkant bij de buren