Januari 2024 – jaarwisseling & Ijsbaan

Jaarwisseling & ijsbaan

Vreugdevuur op strand
Op 30 december zaten Margrete en ik op tv midden in een lange en boeiende film toen Margrete haar smartphone pakte om te kijken  of er nog berichten of nieuws was. Een pure opwelling, zo midden in een film, maar niet voor niets, onbewust had zij vast iets opgepakt, want tot twee maal toe las zij een bericht over het vreugdevuur op het Scheveningse strand dat bij de jaarwisseling zou plaats vinden: Het bericht luidde dat het tijdstip van het vreugdevuur vanwege dreigende harde wind al deze avond, 30 december dus, zou ontstoken worden! 

Toen wij vorige maand contact met dit strandwezen hadden had hij al gevraagd of dit grote vuur alweer aanstaande was, en of wij ‘m tijdig wilden waarschuwen. Daar was nu wel even haast bij! Film stop gezet en onverwijld naar het strand, bijna 6 uur, al donker. Maar dat was volledig met hekken afgezet, alleen de boulevard was bereikbaar. Zouden we van hieruit het strandwezen kunnen bereiken? Onze reiswezens gevraagd of ze het strandwezen wilden opzoeken en uitnodigen naar ons toe te komen, en even later kwam hij. Zeer gespannen, hij had al gevoeld, ongetwijfeld ook al door de vrij grote drukte die al gaande was, dat er iets gaande was. We hebben ‘m snel het nieuws verteld, en uitgelegd dat we het  nieuws over de verandering pas net vernomen hadden en direct gekomen zijn. Hij was ons zeer dankbaar, Maar dan moet ik snel verder nu, alle anderen waarschuwen, er is nog veel te doen! Ga maar gauw!

Wat wij toen nog niet wisten dat het vuur niet om middernacht zou ontbranden maar al om 7 uur, een uur na onze waarschuwing! De reiswezens bleven nog even achter op het strand om te assisteren.

 

Schaatsbaan

Om zowel qua tijd als plek dichtbij te blijven: de overdekte schaatsbaan op het plein voor het Kurhaus, zeer gewild bij onze reiswezens omdat het er meestal heel druk is, zowel jeugdige schaatsers als vele toeschouwers (ouders en toevallige passanten, o.a. uit de bussen en trams met bestemming boulevard). Leuk voor ze, veel licht(?) uit te wisselen! 

Ik fiets er elke dag een keer speciaal langs voor ze. In het begin deed ik dat zelfs twee keer per dag, maar Odilia gaf toen aan dat dat te veel was, eenmaal is genoeg.

Tijdens onze reizen, en een heel enkele keer in een strenge winter thuis, zijn ze altijd heel dol op ijswezens, nog mooier dan sneeuwwezens, zo mooi stil. Mijn opmerking: Ik heb jullie nog helemaal niet gehoord over de ijswezens op de schaatsbaan, hoe zit dat? Zijn helemaal geen echte ijswezens! We weten niet hoe we dat moeten uitleggen, maar deze zijn gewoon niet echt, leven niet echt, wel een beetje natuurlijk want ze zijn er wel, maar ook weer niet echt. In elk geval niet interessant voor ons, wij hebben er geen contact mee.

Maar wel met de huisgeest daar, of eigenlijk tentgeest, want het is een grote tent, die is heel blij met al die vrolijke kinderen die daar plezier hebben, is ie echt heel blij mee, geniet ie van! Maar waar die dan blijft als die tent weggaat, dat weten we niet. Zullen we ‘m ’s vragen. Misschien wel slapend, want dan heeft ie niets te doen, hoeft ie er niet te zijn. Ja, zou heel goed kunnen.

Het grappige doet zich nu voor dat het tentwezen dat zelf ook niet weet! Hij weet wel dat als de tent opgeruimd wordt hij heel goed schoon gemaakt wordt en indien nodig ook gerepareerd, en dan gaat ie in een grote kist (container?) en meer weet ie niet, ook niet waar hij dan zelf blijft, aldus de reiswezens. Wij weten het wel: dit is weer zo’n natuurwezen dat zich manifesteert als hij een taak heeft, maar zodra de taak stopt is er geen manifestatie meer, net als b.v. met een taalwezen.

Ze hebben ‘m ook nog gevraagd of hij hier vorig jaar ook was, en daarop wist hij het antwoord heel duidelijk: Nee, dat moet een andere geweest zijn, ik ben hier nog nooit eerder geweest. Ik ben wel bij veel andere gelegenheden geweest, vaak met muziek, en ook dans, en ook voor sport.

 
de echte ijswezen nabij Vinje in Noorwegen worden nog regelmatig genoemd door de Reiswezens