Drenthe D43 t/m D48

D43
D43

D43, Emmen, Noordeind (52.793238 / 6.887050) inrit met ruime parkeerplaats, stukje lopen langs volkstuintjes, een prachtig langgraf, het enig overgebleven in Nederland. Odilia: deze heeft een bewogen verleden maar het lichtwezen is er wel, maak maar contact. Ik ga representant staan, hij voelt helder, straalt autoriteit uit, had vroeger metgezellen maar die zijn verdwenen, en hij draagt de angst nog in zich ook weggehaald te worden, hoewel hij ook besef heeft dat hij tegenwoordig bescherming geniet. Hij vindt het fijn dat wij echt contact maken, anderen komen alleen maar kijken of onderzoeken, maar maken geen contact. Hij voelt ook dat er iets te gebeuren staat, maar weet niet wat.​ Margrete​ vertel​t​ ‘m over het Grote Lichtwezen van vroeger: Werkelijk? van heel vroeger? uit die heel andere tijd? kan dat echt? zou wel geweldig zijn! nou, laat maar komen!! Tranen van ontroering rollen over mijn wangen. 

D44
D44

D44, Emmen/Emmenesch, Schietbaanweg/N381 (52.787628 / 6.872070), Odilia geeft aan: is ernstig beschadigd, maar heeft nog veel licht, maak maar contact, en hartverbinding en wat lekkers. Het lichtwezen reageert: Vreemd zo in het donker ​(het was al avond geworden), maar ik heb geen reden om aan jullie woorden te twijfelen en hoe onwaarschijnlijk ik het ook vind dat het Grote Lichtwezen na al die tijd zomaar ineens terug keert, ze is zeer welkom en stel me volledig voor haar open. Aan jullie heel veel dank.

D45
D45

D45, Emmen, Boermarkeweg, ruime parkeerplaats Emmerduinen vlakbij kruising Boslaan, (52.791600 / 6.907973). Als representant ervaar ik dat dit er een is van weinig woorden, beetje stug, maar niet onwelwillend. Odilia geeft aan: Deze heeft veel pijn over het verleden, maar komt er wel.

 

D47
D47

D47, Emmen, Haselackers, ligt in een plantsoen met bomen in een nieuwbouwwijk. (52.781192 / 6.937849)Odilia geeft aan: hij ligt wel op zijn originele plaats, maar er zijn twee dekstenen van elders bij gelegd. Dat wringt enorm, het voelt als een onvrijwillige transplantatie, de originele stenen snappen niet wat de nieuw erbij geplaatste daar te zoeken hebben, en die twee voelen zich hoogst ongelukkig hier, eigenlijk liggen ze te wachten om naar hun oorspronkelijke plaats terug te gaan en verbinden zich dus totaal niet met de andere. Wat een ongelukkige toestand!

Maak eerst contact met een woordvoeder van de originele stenen en leg de situatie uit, en vraag of ze zich willen openen naar die twee, praat daarna met die twee hier vreemde stenen, en leg ze uit dat ze nooit meer terug gebracht zullen worden naar hun oorspronkelijke plaats, dat ze zich maar moeten schikken in hun lot, en nodig ze uit zich te verbinden met het hunebed. Dan kan er wat rust ontstaan, en daarna pas kun je het lichtwezen aanspreken. En doe de hartverbinding en vergeet hier zeker niet wat lekkers neer te leggen.
Als ik de twee stenen aanspreek en vertel dat ze gedoemd zijn hier te blijven, voel ik hun schrik en diepe pijn van heimwee.

We liggen te wachten, gaan we nooit meer terug? Nee, jullie zijn er hier bij gelegd ter verfraaiing. Daar snappen ze helemaal niets van.

​ Dit was dus het contact met de steenwezens van de stenen.​

Margrete spreekt daarna ​het lichtwezen​van het gehele hunebed ​aan​ (dus niet van de stenen!)​: Wat een lastige situatie, ik heb jullie gehoord over de stenen, wat verwarrend, en dan nog die flats om me heen, de stenen die ze van mij hebben weggehaald en er andere voor hebben in de plaats gelegd, en metgezellen die helemaal verdwenen zijn! Tja, toch geloof ik wel dat ik nu veilig lig, beschermd. En het Grote Lichtwezen….is wel veel hoor, ik wil heel voorzichtig aftasten.

 
D46

D46, Emmen, tussen rijen laagbouw huizen aan de Hoitingeslag en Fokkingeslag(52.783849 / 6.935683). Odilia: er is een lichtwezen, maar het is hier wel verwarrend, ligt in een woongemeenschap, net als vroeger bij een stam, maar wordt hier niet aangeroepen. Je hoeft hier geen steentje neer te leggen, want deze ligt in hetzelfde gebied van een deva als 47 , dus die verbinding is er al; maar omdat het wat afgesloten is door de huizen ertussen doe je er toch goed aan om contact te maken.

D46

Margrete spreekt mij als representant aan en vraagt hoe het met me is: ik ben er, het is verwarrend in deze omgeving, er zijn wel mensen maar er  ze maken geen contact; alleen met kinderen heb ik wat contact. Het Grote Lichtwezen? moeilijk te geloven! En wat is de zin ervan in deze tijd? Toch wel bijzonder dat jullie met mij praten, speciaal voor mij zijn gekomen, en het Grote Lichtwezen meebrengen. Alleen al dat jullie haar gevonden hebben! Ik zal me openstellen, al blijft ’t moeilijk. Dank voor jullie contact, en al het Grote Lichtwezen het echt is, dan heel veel dank!

Odilia reageert nog: Wat een moeilijke situatie, zo onnatuurlijk en dan toch nog blijven; wederom grote schrik en ongeloof; gelukkig was deze al een beetje voorbereid door het voorwerk van de reiswezens.

 

D 48, Dikke Stien, de grootste megaliet in Nederland; in het verleden dacht men een restant van een hunebed, maar nader onderzoek laat het een zwerfkei zijn. Ligt bij Noordbarge (Noordbargerbos), even onder Emmen aan de  Ermerweg 148 7814 VM  ( 52°46’15.3″N 6°52’25.4″E?  Adres Ermerweg 148 7814 VM Emmen.
Wij parkeren de auto op een inrit er vlak naast, vragen aan Odilia of er een lichtwezen is, zij bevestigt dit, onze reiswezens trouwens ook.
We hebben anderhalf uur gereden en nemen eerst even rust met een hapje. Margrete stokt, neemt een andere houding aan, heeft ze zich verslikt?
Nee, er dient zich contact aan: Wat komen jullie doen? Ik: wij komen hier met een grote boodschap voor jou. Hoef ik niet. Herinner jij je het Grote Lichtwezen van heel vroeger? Nee. Vroeger was jij een cultusplek. Wil ik niet aan herinnerd worden. Nu lig je hier alleen maar te slapen. Ik slaap niet. Wat doe je dan? Niets. Nou, ben je daar blij mee? Jij bent toch niet een gewone steen. Nee. Jij bent heel bijzonder. Dank je wel. Jij bent een lichtwezen, je hebt lichtkracht. Wat dacht je van die weg hier, da’s heel erg. Dat snap ik, en vind dat heel naar voor je, maar dat is helaas een feit, daar kan ik geen verandering in brengen, maar het Grote Lichtwezen zou je wel ondersteuning kunnen bieden, en ook een nieuwe taak, een taak voor de aarde en de mens, dat leidt jouw aandacht wat meer van de herrie van het verkeer af. Ze is nu hier bij ons,met ons mee gekomen voor jou, en wil graag contact met je, wil je je ervoor open stellen? Dan is het verder aan jou. Dat wil ik wel. Fijn.
Wij gaan weer door met ons hapje, worden even later weer onderbroken: Ik heb contact gehad, ze heeft me gevraagd….Mag ik raden? of je er over wilt nadenken en neem je tijd, ze begrijpt dat je je overdonderd voelt.
Ja precies. Nou, in principe wel, maar hoe weet je dat allemaal zo? Nou, zo praten wij vaak met het Grote Lichtwezen. Maar zo praten wij niet. Nee, jullie hebben een andere manier dan wij mensen, maar het komt uiteindelijk toch op hetzelfde neer, uitwisselen van informatie. Ja.
 
Die gasten van jullie, die zeggen dat ik mijn verontschuldiging moet aanbieden. Nee hoor, hoeft echt niet, je hebt toch niets verkeerds gedaan, je hebt alleen maar nee gezegd in het begin, dat is toch je goed recht.
Ik heb begrepen dat jullie hier met een groep komen? Dat zijn we wel van plan, maar het is niet helemaal zeker. Ik weet niet of ik dat kan, maar wil er wel graag aan meewerken. Je kunt ze toch vertellen over deze weg, hoe die jou stoort. Ja. En of er nog andere stenen in de buurt liggen, of je er contact mee hebt, dat je een nieuwe taak gaat krijgen, over je contact met het Grote Lichtwezen, genoeg toch! Ja goed, doe ik graag. Ik wil nu wel graag stoppen, en die gasten van jullie zeggen dat ik dan “dag” moet zeggen, klopt dat? Ja, dat is zo, en het is goed zo. Dag, en bedankt! Dag.
.