D36 en 37, Valthe, Hoofdstraat, het boek “mytische stenen”geeft aan: parkeren bij Oude Holesweg of Hunebedweg; wij rijden er over het zandpad naar toe. (52.839630 / 6.894780) De reiswezens komen tussenbeide: Mogen wij wat zeggen? Deze kent jullie al! Dat klopt. En toch er naar toe? Ja, vorige keer waren we niet bezig om contact te maken voor Odilia. Oh, en mogen we dan nu weer verder? Ga jullie gang. Odilia laat weten: ik zie hier maar één lichtwezen, en die kent jullie al, dat maakt ’t contact makkelijker. Voor alle zekerheid vragen wij aan onze reiswezens hoeveel lichtwezens zij hier waarnemen: Eén.
D38, 39 en 40 liggen bij elkaar in het open veld in het Valtherbos (52811070 / 6.887480), wij reden met de auto tot voorbij de huizen, dan rechtsaf tot de versperring, of via fietspad vanaf de Valtherboslaan. Bij de grote, D40, vroegen we contact met een vertegenwoordiger van alle drie (misschien wel vier, want tussen 38 en 39 ligt ook een nog nauwelijks zichtbare steenkist), ik ervaarde ongeloof en tegelijk ook verwondering: dat wij nu met mensen kunnen spreken, dat bestaat toch niet, maar toch doen we dat nu, hoe kan dat?? Hoe verwarrend! Zo onverwacht, als een overval, maar zonder boze opzet, integendeel! Als representant ervaar ik een kentering naar meer toegankelijkheid: Laat haar maar komen! als ze ’t echt is, is ze natuurlijk meer dan welkom, we openen ons!
D41, Emmen, (52.799906 / 6.885649) vlak aan de drukke verkeersweg Odoornerweg (verlengde van het Noordeind, dus vlakbij D43), parkeren beter in het villawijkje erachter, te bereiken via de Sluisvierweg. Odilia geeft aan dat het lichtwezen er nog wel is; Dicky, Margrete’s persoonlijke steunwezen komt tussendoor: deze voelt heel vrouwelijk, zal zich niet makkelijk openen, misschien beter dat Margrete hier representant is. Via Margrete dus, die onmiddellijk een stap van mij af gaat staan: ik voel me verward, en ook heel ontroerd, kan ’t nauwelijks bevatten wat er gebeurt, ik praat zomaar met een mens!
Ik vertel over het Grote Lichtwezen van heel vroeger, dat weer verbinding zoekt, en over de kleine steentjes die we meenemen om tzt op de Odiliënberg te plaatsen, het ankerpunt van het Grote Lichtwezen, en het steentje dat we hier neerleggen, opdat de verbinding via die steentjes altijd kan blijven bestaan, vraag of ze bereid is zich te openen voor dit contact. Ja, dat is goed.
D42, Emmen, Schietbaanweg, vlakbij huisnr. 15,(52.795985 / 6.870427) door de nieuwe verkeerssituatie alleen te bereiken via de ventweg vlakbij Noordeind en dan rechtsaf, ligt in alle rust wat verscholen achter bos,(stukje lopen) aan de rand van akkerland. Odilia geeft aan: Hij is er, maar er is wel iets, maak maar contact. Ik als representant: Hallo, welkom, ja, ik heb je horen praten met een ander lichtwezen; ik lig hier nu wel beschermd geloof ik, maar ik voel nog wel de schrik dat er van mij stenen zomaar zijn weggehaald, en andere zijn zelfs helemaal verdwenen; ik heb ooit wel degelijk gevreesd voor mijn bestaan, nu lijkt ’t veilig, beschermd, maar je weet nooit. Daarom ben ik argwanend naar mensen, maar dat jullie mij aanspreken voelt goed, zelfs heel bijzonder. Margrete begint over het Grote Lichtwezen. Is dat degene met wie ik jullie hoorde praten? ja, ik voel het, oh, ik schrik ervan, ik blokkeer, durf het niet uit te spreken, het Grote Lichtwezen, is dat werkelijk zo? Ik schrik van ontroering, ik voel wel dat jullie integer zijn hoor, daar twijfel ik niet aan, maar durf niet zo goed, geef me zekerheid…….ja, laat maar komen! Wij vertrekken. Dank!!
