Drenthe D32 t/m D35

D32

D32, Valthe, Borgerderweg (52.856900 / 6.839465). Veel dekstenen ontbreken; waarschijnlijk gebruikt voor de bouw van de kerk in Odoorn. Odilia: heel kwetsbaar, laat Margrete maar contact maken. Deze blijkt weigerachtig, geeft uiting van ongeloof, ervaart veel pijn van wat opgerakeld wordt als hij zich zou openen naar het Grote Lichtwezen. Maar hoe weinig ook, er is contact.

Hunebed D33 bestaat niet meer, na onderzoek bij de D 49  kwamen we er achter dat het lichtwezen ook niet meer aanwezig is.  De D33  lag oorspronkelijk op het Valtherveld ten westen van Valthe het  lag aan de rand van het voormalige (nu ontwaterde) Valthermeer Het hunebed D33 lag iets noordwestelijker van het nog bestaande  hunebed D34 op het Oosterveld van Valthe.
Het hunebed werd door de archeoloog Albert van Giffen in zwaar verwaarloosde staat aangetroffen en hij besloot vervolgens om de stenen te gebruiken voor de restauratie van het nabij gelegen hunebed D 49   (Papeloze Kerk Schoonoord) In 1955 is het hunebed ‘gesloopt’ en in 1958 zijn de stenen gebruikt voor de reconstructie van de Papeloze kerk.

We waren voor een cursus in Valthe, en besloten in onze lunchpauze D34 op te zoeken. Het andere hunebed in Valthe hadden we bij een eerdere gelegenheid al bezocht. D34 ligt even buiten Valthe op de weg naar Odoorn, de Odoornerweg, daarvan een zijpad, de Hunebedweg (vanuit Valthe links, rechts loopt het pad naar Eppies Berchie, de grootste grafheuvel van Nederland), links even voorbij een zijpad aan de rechterkant, vlak naast een grote akker die , als we de info goed begrijpen, vroeger een meer vormde.
Er pal vóór (komend vanaf het pad) hadden wij de indruk dat daar meer zou kunnen liggen, wellicht verborgen onder de grond, maar eenmaal thuis gekomen ontdekten we m.b.v. internet dat dit het terrein is waar vroeger D33 gelegen had, maar volledig weggehaald is om aan D49 toegevoegd te worden. En het lichtwezen dan? (Helaas niet meer aanwezig !!!)
Odilia reageerde zeer verrast (via Magrete): Jullie waren toch bij een cursus?  Dat konden we snel verklaren. Er is nog een lichtwezen, en wakker, maak maar contact!  
Ik ging als representant staan: Ik ben er!
Margrete gaf uitleg over het doel van onze komst.
Begrijp ik goed dat jullie in contact met het Grote Lichtwezen van vroeger hier heen zijn gekomen? Als zij dat werkelijk is, dan zeg ik natuurlijk Ja! Maar is dat echt zo?? Vergissen jullie je niet? Dit is wel heel onwaarschijnlijk, zomaar ineens! Tegelijk moet ik wel toegeven dat jullie van haar afweten, andere mensen die hier komen weten daar niets van, dat maakt het wel aannemelijker. Dus dat lijkt dan wel te kloppen, en ik kan ook met jullie praten, mmm, bijzonder! Ik word nieuwsgierig! Laat haar maar toe. En jullie, jullie heel veel dank, jullie gaan weer verder begrijp ik, wat een gebeurtenis, ik voel me zo ontroerd, jullie komst, het Grote Lichtwezen terug, ja, ik voel haar al, onwezenlijk, wat een vreugde, zo groots.
Haar/zijn ontroering voelde ik mee, tranen over mijn wangen!
Even in onze lunchpauze.  
D35
D35

D35, Melkweg, Klijndijk, en nabij Valthe, er loopt een zandweg langs, en ligt aan een pingodal ontstaan in de ijstijd (52.835214 / 6. 870839). Odilia geeft aan dat ze bij deze vrouwelijke energie waarneemt , of dat ze heel kwetsbaar is, en of Margrete hier als representant wil fungeren. Eerst wil ze niet spreken, ik zie wel een reactie met hoofdgebaren; dan zegt ze heel zachtjes, maar niet overtuigend: Ik geloof ’t niet. Hoe dan ook, er is contact. Ik vraag: heb je liever dat we weggaan, en dan zelf ervaren of het waar is? Hevig ja-geknik. Er is dus bereidheid, en de rest laten we vol vertrouwen aan Odilia.