Pas tegen het einde van de 19e eeuw ontstond er enig besef van cultureel erfgoed; voordien lagen de hunebedden er vogelvrij bij voor gebruik in kastelen- en kerkenbouw en wegverharding. Zo zijn er heel veel verdwenen.Er resteren er nog 54 in Drenthe, en éen in Groningen, éen in Overijssel en een steenkist in Friesland. Overigens maken deze onderdeel uit van de zgn. megalieten (grote stenen) route (voor fiets èn auto) die tot aan Bremen/Osnabrück loopt.
Hunebedden zijn geen graven, maar cultusplekken van inwijding met/naar de voorouders. De overledenen werden hier enige tijd geplaatst en later elders begraven of, bij nomadische stammen, verbrand. In latere tijd zijn ze natuurlijk wel eens als begraafplaats gebruikt. De hunebedden werden geplaatst op krachtplaatsen, daar waar lichtwezens vanuit de kosmos hun ankerpunt hadden gekozen op de aarde. Ons is het om deze lichtwezens te doen! Er is een groot hoogstaand Lichtwezen dat zorg draagt voor alle natuur- en lichtwezens in Europa; wij (Margrete en Ferry) hebben dit Grote Lichtwezen in 2014 bij “toeval” ontdekt toen wij een opstelling deden over de Spirit van de Odiliënberg in de Elzas. Sindsdien werken wij met haar samen om in heel Europa de hunebedden-lichtwezens weer met haar te verbinden; zij is de verbinding met ze kwijtgeraakt toen de hunebedden in ongebruik raakten. Deze lichtwezens, als ze aanwezig bleven, hebben nog steeds een enorme licht- en liefdeskracht die zij voor de aarde inzetten en die wij, mensen, als we ons daarvoor open stellen, kunnen waarnemen.
