Decem-ber

Verbouwingsperikelen
We hebben er net weer een reisje opzitten, korter dan de voorgaanden, en zelfs korter dan gepland, lees maar. 
De thuiskomst was wat minder.
Tijdens onze reis zou er gewerkt worden aan de isolatie van ons huis, trappenhuis en voorkamer 1e etage, maar op de parterre zou niets gebeuren en dus ook niet gebruikt worden.
Helaas, toen we thuis kwamen zagen we dat er geen enkele afscherming was aangebracht zoals toegezegd was, en de parterre wel als werkruimte gebruikt, en tussendeur open, dus de hele ruimte overdekt met een dikke laag stof. In de kasten konden we op de kastplanken onze naam in het stof schrijven, en de glimmende glazen borden oogden dof. Een echte domper. 
De rest van de week alle dagen bezig geweest met schoonmaken, en daarna pas toegekomen aan het reisverslag uitwerken. Geen fijne thuiskomst. En natuurlijk wel even een stevige woordenwisseling over gehad, een ernstige breuk in vertrouwen. 
En het bleef een vat vol tegenstrijdigheden: de gedane isolatie-maatregelen aan het trappenhuis zagen er tot in de puntjes keurig uitgevoerd uit, daarover waren (en zijn) we zeer tevreden.  
Ook op de eerste etage, in mijn woongedeelte, de nodige perikelen:  de uitvoering had wel een aanvang genomen, maar daarna bleef het een paar dagen stil. Achteraf begrepen we dat door ziekte van een collega op een ander project de boel daar in het honderd aan het lopen was en dat dit even voorging, begrijpelijk, maar we hadden hier graag even een berichtje over ontvangen, uiteindelijk stonden mijn meubeltjes opeengestapeld in de achterkamer te verstoffen, echt geen prettige woonsituatie die dus een week langer duurde dan gepland. Maar vooruit: eind goed, al goed; we zijn blij met de aangebrachte veranderingen. Nu de buitenkant van ons huis nog, maar daar zullen we minder last van ondervinden.

 

Huisgeest
Bij onze thuiskomst na ons reisje door oost Frankrijk waren wij niet de enigen die van slag waren. Na twee dagen thuis kregen we van onze reiswezens de tip dat de huisgeest met ongeduld aan het wachten was op contact met ons. En daar hadden ze gelijk aan, dus direct gedaan. Hij was bijzonder ontdaan! Hij had van ons begrepen dat bij de verbouwing in ons huis die tijdens onze reis al aangevangen was de parterre ongestoord zou blijven, en had daar zijn intrek genomen omdat alles op de eerste etage overhoop zou komen te liggen. Hij heeft zich danig ontheemd gevoeld, en zeker onze bescherming en uitleg gemist. Als er nog eens een verbouwing zou komen moesten wij beslist niet meer weggaan maar aanwezig blijven! En dat hebben we ‘m toegezegd, zowel voor hem als voor onszelf!    

 

 

Niet bepaald fotogeniek maar wel 20 cm dikker geworden.