Lied van de Schepping

“ De sterren in de morgen zingen nog steeds hun lied.” (Muir)

“ De wereld is betoverd, net zoals wijzelf. Zingen is het begin van de onttovering en enkel het hart kent dit lied.” (Christine Gruwez)

Een onovertroffen aanbod aan wonderlijke klanken doorstroomt het ganse scheppingsgebeuren, elk moment opnieuw. Zodra het scheppende woord tot creatie overgaat in de materie, komen er sfeervolle klanken vrij. Het licht prikkelt het stoffelijke. Het klinkt zoals vogelgezang tijdens het ochtendgloren, dat samen met de zon de aarde rondgaat.

De mens is een onvolprezen bezield waarnemingswezen. Wij zijn in de mogelijkheid de uitstraling, de levendige dynamiek van alles wat aanwezig is in de diverse natuurrijken en ver daarbuiten aan te voelen. Deze bijzondere vorm van contact uit zich onder meer in klanken en gebaren die door de waarnemer tot uiting kunnen worden gebracht.

Het lied van de schepping omvat een schatkamer aan muzikale inspiratie. De opduikende melodieën zijn verrassend origineel, ze zijn repetitief op te nemen, een vorm van mantra’s die uitmonden in kleurrijke variaties.

De gebaren, die de melodieën begeleiden, zijn gracieus stromende bewegingen. De mimiek is intens geladen, uitdrukkingsvol.

——————

Er is een ruim aanbod aan klanken en gebaren binnen eenzelfde waarnemingsveld.

Ten eerste omwille van de subjectieve, temperament gestuurde waarneming: cholerisch, sanguinisch, melancholisch of flegmatisch.

Ten tweede omwille van de onderlinge samenhangen en/of ontmoetingen binnen een zelfde of tussen verscheidene natuurrijken. Bijvoorbeeld: stromende beek over gesteenten met vissen in het water, met plantenbegroeiing, zingende vogel langs de oever, lichtinval, regendruppels, wind, … Het is afhankelijk van de instelling van de waarnemer wat er al of niet wordt waargenomen. Voorbeeld: enkel het stromend water of worden ook de bedding, de begroeiing, de vissen …. al of niet opgenomen in de waarneming. Een gamma aan mogelijkheden biedt zich aan, wat telkens varianten aan klanken met zich meebrengt.

Flora, de plantenwereld is ideaal om deze vorm van contact maken te ontwikkelen. Het plantenbeeld is vierledig in verbinding met de vier elementen: wortel = aarde; stengel en blad = water; bloesem = lucht; vrucht en zaad = vuur. Dit inzicht biedt een goede basis om mee te gaan in de vormende, tintenrijke processen die zich constant voordoen. Iedere bloem is een toonbeeld van schoonheid. Het bezoek van een bij of vlinder aan een bloem versterkt de uitstraling. Dit is duidelijk te merken bij het opnemen van de bijhorende klanken en bewegingen.

Een belangrijk uitgangspunt is het spontaan aanwezig zijn bij het scheppingsfenomeen waarmee de verbinding wordt aangegaan. Als levend wezen staan wij voortdurend midden in het scheppingsverhaal.

Het Lied van de Schepping vraagt om te worden opgewekt uit zijn dromerig bestaan. Laat het klinken en ondersteun het met vloeiende beweging en mimiek! Het brengt ons een stap dichter bij de elementenwezens. Deze tovenaars begeleiden onwaarschijnlijke biochemische omzettingen, terwijl zij op hun beurt geleid worden door de vormende hand van de scheppende hiërarchieën. Dank zij het zingen van de waarnemer worden natuurwezens extra geprikkeld.

Aan de mens de taak er voor te zorgen dat een duurzame biodiversiteit ons omringt. Elke zorgzame hand, iedere liefdevolle blik in huis, tuin, landschap of bos is een balsem voor het alomtegenwoordige Lied van de Schepping. Bazuin het uit in zijn grootse harmonie, in zijn zoveelste melodie! Uiteraard klinkt een breed gamma aan tonen eveneens in mineralen-, dieren- en mensenwereld.

Uit het boek ‘ Kind van de Schelde ‘  (p.13) een beschrijving van een mogelijke strofe uit het Lied van de Schepping:

“ In één door wind voortgedreven scala klinkt over het stromende Scheldewater het lied van Sualma, de Zwalm, de snel bruisende; het lied van Legia, de Leie, de vloeiende; het lied van Tanara, de Dender, de bruisende; het lied van Senna, de Zenne, de heilzaam stromende; het lied van Nitha, de Nete, de zilverige; het lied van Delia, de Dijle, de helder stromende.

Scaldis, de Scheldekoning, lokt zijn muzen, componeert een symfonie die iedereen beroert, niet één keer, steeds opnieuw. “

                                                                                Cis Peeters.

Nog een mooi artikel van Cis Peeters