Rondom Aurillac – Natuurlijke Wezens

RONDOM AURILLAC

Vrijdag 20 maart , zonnig, 17*, nacht 0*, ochtend 4*. Veel chemtrails.

Dolmen d’Ayrens, Dolmen du Ruisseau de la Vaurette, Dolmen Le Colin, le dolmen du Champ de Bataille (Auvergne:Cantal) Aurillac, Ayrens Lat:44.965500N Long:2.318400E langs de D53 ca. 1 km van de kruising met de D59.

Staat pal aan de weg -> hartverbinding. (in de ochtend, 8 uur, nog maar 4 graden)

St Simon menhir 1 (Auvergne:Cantal) Aurillac, St Simon. Lat. 44.95500N Long:2.523000^E. Op middenberm van kruising D58 met zijweg (C2?) vanaf St Simon naar Giou de Mamou.
Oogt als ronde paal, met kruis erop -> hartverbinding.
De jongens nemen er niets waar. Ik spreek mijn vermoeden uit dat 0dilia misschien toch nog iets kan waarnemen.
Even later krijgen de jongens van Odilia bericht dat zij er toch nog een schim van een Lichtwezen waarneemt.

Richting Giou iets verderop rechts van de weg, pal achter prikkeldraad in weiland:

Menhir de Saint Simon 2. -> hartverbinding.

Verder rijdend melden onze jongens dat ze voelen dat er onrust in de lucht hangt, maar we weten niet waarvan. Mijn intuïtie vertelt me dat hun onrust wordt veroorzaakt door de aanwezigheid, en werking van het Reishulpwezen (dat altijd met ons meereist zonder ooit contact met ons te maken en volgens de jongens heel groot en krachtig is). Zij beamen mijn vermoeden, en dit vermoeden wordt geheel bevestigd als we ook de volgende aantreffen, ondanks dat bij alle drie de St Simons zowel het verhaal als de coördinaten van Megalithic Portal geheel onjuist blijken te zijn:

Menhir de Saint Simon 3 Lat:44.947N Long: 2.528^E. (aangepast) Nog iets verder richting Giou, rechts op 4-sprong met Route du Roumigues, ook achter prikkeldraad van een weiland.
Hier laat het Lichtwezen zich aan Margrete voelen, meldt dat hij niet weet wat te zeggen, net wakker.
De reiswezens verklaren dat dit het werk is van zijn contactwezen, die er heel doortastend voor heeft gezorgd dat zijn Lichtwezen – zij het nogal versuft – toch contact met ons kon maken.

Peyreficade Menhir (Auvergne:Cantal) Aurillac, Carlat Lat:44.881005N Long:2.542671E . Vanaf de weg duidelijk wat verderop te zien in het weiland; hek staat open, tractorsporen lopen er recht op af. Het contactwezen: Al dat licht, hoeft niet meer, wij doen toch niets meer, al heel lang! En mijn Lichtwezen slaapt, is ver weggezakt. Ik sliep ook.

En zijn steen is omgevallen, kunnen jullie ‘m dan weer rechtop zetten? Ik vertel dat dat tegenwoordig niet meer nodig is, vroeger wel maar nu niet meer, en dat zijn Lichtwezen een nieuwe taak gaat krijgen, daarvoor is het Grote Lichtwezen met ons meegekomen, en dan krijg jij dus ook een nieuwe taak! Oh, maar dan wil ik nu snel naar ‘m toe, moet ik vertellen. Ga maar gauw, dag!

Menhir de Madunhac (Auvergne:Cantal) Aurillac, Roannes Saint Mary. Lat: 44.869249N Long:2.375471^E Op een tumulus / heuvel. Een met hek afgezet terreintje, aan de ene kant de weg, aan de andere de inrit naar een boerderij. Pal ernaast een stevige boom.

Onze jongens vertellen dat het contactwezen wel wil komen, maar alleen in de stille hoek. Maar ook daar heel erg angstig, niet alleen voor evt. verkeer, maar ook voor het licht dat om ons heen hangt (van 0dilia). Herkent het wel, van heel vroeger. Maar eng! Ik vertel dat ze terug is, en dat ik voor eventueel verder contact een steentje in de tuin gooi. Weer een schrikreactie. Heeft toch gaan zin, we doen niets meer. Oh, dat gaat veranderen. Kan niet.

Dan vertel ik over de nieuwe taak,daar kijkt hij van op (eindelijk oog in oog contact) Dan moet ik nu gauw naar mijn Lichtwezen, vertellen! Da’s goed, dag!

Onze reiswezens: Als je ‘m verteld had van afscherming had ie misschien wel gereageerd. Tja, daarin hebben jullie gelijk, niet aan gedacht.

Cromlech de la Rouquette, Cromlech de Calvinet-stone circle (Auvergne:Cantal) Calvinet, Airillac, Maurs Lat:44.702721N Long:2.344684^E.
De weg loopt dood bij een aantal luxueus opgekanpte voormalige boerderijgebouwen. Volgens de gps loopt de weg door.

We zien een dame in de tuin bezig en vragen of zij deze cromlech kent. Chez nous!
Ze gaat ons voor over de weg die geen weg meer is, komen achter haar huis en zien de grote cromlech (met een drachtige koe in dezelfde tuin).

Het Lichtwezen gebaart levendig, zeer verheugd.
Vertelt wel in woorden dat hij zich met dit alles voelt alsof de wereld op zijn kop staat. Margrete: Ja, het is misschien wat veel? Knikt van ja, maar buigt toch dankbaar.