Reacties Lich-aams-wezen


  • Ha, dankje.

    Wat ik leuk vond was voorafgaand aan de middag mijn keuze voor de vrolijke taoist, de heerlijke levensgenieter, als symbool voor mijn lichaamswezen.
    Zou het waar kunnen zijn dat mijn lichaamswezen echt n genieter is? Ik streef er in ieder geval wel naar, het zachte genieten… dus… heel gaaf!

    Ook bijzonder was dat degene die voor mijn lichaamswezen stond, rood koper aangaf als heel goed voor mij,
    om me warmer te voelen (ik ben een koukleum). Nu ben ik erg verzot op rood koper – dus dat kwam heel leuk overeen.

    Vandaag ook het spel met de papiertjes wederom uitgevoerd; dit is… mijn lichaamswezen laten voelen hoe hij/zij zich voelt op de”ja”, de “nee” en het vraagteken,
    niet wetende op welk papier hij/zij stond – bij een interne vraag.

    Groetjes!
               Inge

  • Hi Ferry en Margrete,

    Dank voor de fijne middag!
    Onderstaande tekst mogen jullie gebruiken als je wilt:

    Ik voelde me meteen op mijn gemak bij jullie. Het werd een speelse middag waarin ik echt kon ontdekken wie of wat mijn lichaamswezen is. De humor die Ferry er in bracht maakte het luchtig, wat mij heel erg hielp om het niet te serieus te maken en open en nieuwsgierig in de kennismaking met mijn lichaamswezen te gaan. Al met al hebben de verschillende oefeningen mooie ingangen gegeven en heb ik mij bevestigd geweten in mijn fijne waarnemingen en intuïtie die al aanwezig waren. Het heeft mijn zelfvertrouwen doen toenemen en me laten beseffen dat ik kan vertrouwen op het contact dat ik al gelegd heb en de ’taal’ die ik gevonden heb die voor mij werkt in de verbinding met mijn lichaamswezen (en andere wezens).
    Nogmaals dank voor de inspiratie en tot een volgende workshop! Ik kom zeker nog eens bij jullie ervaren, ontdekken, leren en spelen!
    Liefs,

    Lianne

  • Verwarrend, dat is zo’n beetje voor mij het kernwoord. Had ik dat verwacht? Ik weet het niet. Had ik dat kunnen weten? Zeker. 
    Verschil tussen de eerste en de tweede lichaamsrepresentant heeft op mij de meeste indruk gemaakt. De eerste leidde me vooral af door innerlijke afweerreacties op te roepen, maar de tweede gaf mij een letterlijk beeld van een vrolijke wiebelaar, die me verraste en meenam.
     
    Thuis-contact met mijn lichaamswezen verloopt veel spontaner, maar is incidenteel. Het geeft me ook vaak een schuldgevoel dat ik hem te weinig betrek, aan hem denk of respecteer. Nu ik dit schrijf, krijg ik als onmiddellijke reactie dat dat niet erg is – hij kent me toch!
     
    Als ik me de drie verschillende verschijningsvormen realiseer, wordt het wel een inspirerende drie-eenheid … Overigens herken ik in de zojuist genoteerde reactie van mijn lichaamswezen de vrolijke wiebelaar!!!

    Gegroet, Dorothea