Tractor van Joost, Tres-ques

Tractor van Joost, Tresques – FM #: — Date/time: 08-05-2024 ±10:00

Logerende in het huis van Veerle en haar partner Joost, is het vanzelf ook wel leuk en kloppend om zo ook wat dingen voor hèn te doen. Verleden jaar knapte Ed de bank van Moe (de moeder van Joost) op, dit jaar bezegeld met een mooi koperen plaatje. En nu had Joost al laten weten dat zijn maaimachines het niet meer deden, of Eddie met zijn magische handen misschien…

Ed had op de tractor maaier al gekeken en erop gereden – waarschijnlijk was het enige probleem dat de v-snaren aan vervanging toe waren. Lui liggend bij het labyrint (foto labyrint?) na onze dagelijkse oefeningen in de zachte ochtendzon, bedacht ik de tractor middels Ed even aan te spreken. Hij stond enkele meters verderop onder geboomte, gedeeltelijk afgedekt.

“Nou, tractor van Joost, je hebt hier een heeeerlijk plekje in de schaduw onder de bomen en Ed gaat jou even een ‘stem’ geven.” Stem?? Mmmm… Stem…? Niemand heeft mij ooit een stem gegeven.

“Ja, vinden we leuk en interessant, maar jij moet het natuurlijk ook leuk vinden.” Nou… (hij sputterde wat) we gaan het zien. Ik heb nog nooit een stem gehad. “Is dat wel zo? Soms ben je toch gezellig aan het snorren en soms struikel je ergens over… en Pats Boem… weg gezellig gesnor!” Hm… Ik struikel niet zo makkelijk hoor, ik ben heel stabiel en sterk. Ik kan heel veel.

“Maar nu schijn je het even niet te doen, is er iets aan de hand met je?” Hmmmm…, naar mijn eigen idee niet zoveel hoor… “Je moet alleen maar even de tedere handen van Eddie voelen.” Jaaah, die man heeft een magische hand hoor, dat heb ik gezien met die andere machine waar hij mee bezig was.

“Weet je dat Joost juist jou heeft uitgekozen, omdat je zo stoer en sterk bent!” Ja… hij viel op het merk. Hij is wel een man met oog voor de mooie dingen. “En hoe vind je je plek hier?” Ja, het is wel grappig onder die bomen, maar ik ben hier wel een beetje aan de elementen overgeleverd. Er is weliswaar een doek die over me heen getrokken wordt, maar ja… vriend wind hoeft maar even langs te komen of dat hele doek waait van me af. Het doek komt zeg maar… en het doek gaat.

“Enne… voel jij je prettiger met doek of zonder doek”. Tsja… in het weer verweer ik, verweer ik.

“En hoe vind je het om aan het werk te gaan?” Gelijk wordt de wat aarzelend sprekende tractor, stoer en krachtig: Daar ben ik voor gemáákt! Daar word ik blij van. Lekker bochten maken hoeiiiii, lekker maaien whoeoeoe, trekken! Vooruit, achteruit, op en neer met die maaibladen van mij, bochten draaien en hoeken maken… daar word ik heel speels van en blij. Soms gaat het er een beetje grof aan toe maar daar hou ik ook van. Ik ben sterk hoor!

“Heerlijk om te horen! Enne, nou wil Joost een kárretje achter je aan maken…” Oooo, heerlijk! Kan ik dingen sjóuwen!! Woeoeoe! Boompjes, stronken, gereedschappen naar de plekken… Maar eh…. Joost is een druk baasje en het is niet echt z’n ding om heel uitgebreid voor zijn spullen te zorgen en dat geldt voor mij ook een beetje. “Stel je zou Joost een ‘hint’ kunnen geven, wat is echt belangrijk, voor jou, en misschien ook wel voor de anderen?”

Tjaaaah… een beetje meer aandacht. Kijk… hij moet de dingen niet zien en bekijken alsof ze dingen zijn; hij mag, zoals jij nu doet, zich ook wel een beetje bewust zijn van het ‘wezen’ ervan.

“Misschien is het een goed plan als we Joost vragen om jou een naam te geven. Dan kunnen wij mensen eerder een connectie maken.” De tractor vindt het een matig voorstel. Wij kennen elkaar aan onze taak, dat definieert ons. “Dus als Joost jou gewoon tractor noemt, dan is dat helemaal prima.” Mwahhh… tractor… als er dan toch een naam moet komen voor het mensengebeuren zal ik maar zeggen, dan is zoiets als Tommy wel leuker. Elke tractor heeft – net als elk stuk gereedschap – ook wel weer een eigen functie, dus je kunt ons niet allemaal ‘tractor’ noemen. Ik kan jou ook ‘mens’ noemen, maar… je bent specifieker, je bent meer Inge of Ing. Als ik jou toespreek met ‘mens…’ dan weet je niet wie er aangesproken wordt, terwijl als ik ‘Ing’ zeg, dan hef jij je oren wat meer op…

“Zo is dat; Tom of Tommy?” Tommy.

“Nou, en dan gaat Ed straks kijken naar je, met zijn handen, en dan komt er morgen zeer waarschijnlijk een karretje aan jou vast.” Oeoeoe, leuk! Ik zie uit naar dat karretje, met boompjes erin en stenen die verplaatst worden en gereedschap… Ik ben echt gemaakt voor dat soort werk. Werken is leuk hoor! Zolang er maar een beetje benzine in zit… en genoeg olie… en de filters schoon zijn, de draden allemaal een beetje ge-oliet. “Draden?” Jaaah, ik heb heel veel draden, die moeten lekker soepel kunnen lopen.

“Nou, je hebt kans dat Ed zometeen een beetje naar jouw ge-oliet zijn gaat kijken. En dan gaan wij nu afscheid nemen, dan weet je wat er vandaag en morgen gaat gebeuren!”

Okay, nou bye… bye…

Frankrijk

Luxemburg