1 juli begint met regen, daarna afwisselend warme zon en wat frissere wind.
Zell – Bernkastel – Morbach – Rhaunen (Rijnland Pfalz)
Fürstinhügelgrab Enkirch, nabij Traben.
We lopen in het bos een heuvel op, daar zien we een sierlijke kleine cirkel van witte stenen, doet onecht aan (recentelijk aangelegd? Maar wel op de juiste plek). Margrete als representant van een contactwezen, loopt er rondjes: Grappig zeg, lopen en praten. Mijn Lichtwezen? Wijst naar wat grote stenen wat donkerd gelegen onder / tussen de bomen. Mijn vraag: zijn er meer? Meer? Oh, daar, en daar, en
daar. Kortom: heel wat, verspreid over de hele heuvel. Dan zijn er ook meer contactwezens. Ja, luisteren mee. Ik vertel ‘m over de nieuwe taak, en met name nu: alle Lichtwezens zien wakker te krijgen! Nogal paniekerig: Nu wil ik los, dit kost mij mijn licht. Ik wil ‘m nog één ding vertellen, maar Ik wil nu echt los, nu direct, anders gaat ’t fout.
Nou, ‘m maar gauw zijn zin gegeven, de rest komt wel een keertje. Hij kan aan de slag.
Hinkelstein 2 Enkrich.
In het centrum van het dorp, pal langs de weg, dus is het Lichtwezen diep weggedoken; we mogen alleen de hartverbinding doen.
Odilia schermt ‘m nu af van het lawaai, om ‘m daarna “langzaam terug te halen”, gaat ze er dagelijks langs om ‘m met haar mooie licht te beschijnen. Kan jaren duren.
Nog twee andere menhirs met dezelfde naam Hinkelstein II Enkirch , nog geen 5 m van elkaar, hoog boven het stadje tussen wijngaarden, (goed te bereiken) met prachtig uitzicht over de Moezel en het stadje. Bij de ene verschijnt het Lichtwezen, met alleen ingehouden gebaren, wel duidelijk uitermate dankbaar.
Campsteine, menhirs, Traben-Trarbach, Hödeshof. Agrarisch asfalt zijweggetje, heel klein bordje langs de weg, dan even verderop pad naar rechts lopen. Onder / tussen de bomen twee staande stenen, éen de menhir, de ander een gedenksteen, en nog een schuin liggende steen met info. Tegen een boom aangeleund nog een houten bordje <– 100 m. D.w.z. pad vervolgen en dan rechts afslaan, aan je linkerhand bij een bosschage een info bordje, en een 
liggende menhir, geheel overgroeid, nauwelijks te onderscheiden (wel bijna 4 m lang). Bij de eerste menhir ontmoeten we een contactwezen: De deva is langs geweest om te zeggen dat jullie zouden
komen met een belangrijke boodschap, daardoor ben ik nu wakker. En ze heeft gezegd dat mijn Lichtwezen wakker moet worden, dat ze daarbij zou helpen. En het contactwezen van die andere luistert nu mee. En wat is jullie boodschap? Vervolgens doen wij ons verhaal, en hij is blij dat onze reiswezens ook nog even blijven om mee te helpen zijn Lichtwezens wakker te krijgen. En natuurlijk blij dat hij weer wat te doen gaat krijgen als zijn Lichtwezenweer een nieuwe taak op zich neemt.
Pferdekopf, hoge rotsformatie in het dal, nabij het dorpje Kautenbach.
Vier km. lang een ( zo te zien vrij nieuwe) bosweg volgen.
Dan ineens een schitterend uitzicht op een gehucht beneden in het dal en daar ook een bijzondere rots, de Paardenkop, die wij er overigens niet in herkennen.
Nogal onbereikbaar voor ons, maar dat lossen de reiswezens snel op: ze halen een contactwezen van de Paardenkop:
Ik mag eigenlijk niet zo ver komen, ik ben nog nooit hier geweest.
Wij stellen ‘m gerust: we zullen het kort houden, dan laat ik je los.
Zo gezegd zo gedaan.
Menhir am Archäologiepark Belginum Morbach, Wederath.
We zoeken er de menhir, kunnen het graanveld goed overzien, maar zien niet de menhir.
Die blijkt in de bosjes te staan tussen graanveld en weg, dus goed verscholen tussen bomen, en er loopt niet echt een pad.
Wel een verwilderde grasstrook, en daar vandaan is de menhir redelijk te onderkennen.
Het contactwezen begint direct met Afscherming, kunnen we afscherming krijgen, nu, het is dringend.
Begrijpelijk zo dicht bij de weg.
Maar eerst wil ik nog even met hem uitwisselen, o.a.: Ja, er zijn er meer hier, luisteren mee nu. Allemaal een nieuwe taak? Ja zeker, ga maar gauw wakker maken.
Op het veld er naast liggen een zestal cultische heuvels (niet uit Odilia’s tijd), en nog iets verder staat er het Belginum, Keltisch museum, met in de tuin enkele – verplaatste – megalieten. (dus niet interessant meer, zonder Lichtwezen).
Graue Ley, indrukwek-kende rots-formatie, Morbach, Elzerath. Voor ons heel lastig te vinden, geen pad er naar toe; we moesten struinen door dichtbegroeide struiken, vele met prikkels, om in het bos ineens deze machtige rotsformatie te ontwaren en met nog verder ploeteren ‘m verder te ontdekken, en dat zo maar op verder vlakke grond! Aan de achterkant bleek wel een goed pad te lopen, goed berijdbaar zelfs naar de weg waar wij vandaan gekomen waren, alleen een zijpad verder. Daar aan die achterkant voelde Margrete zich naar de rots getrokken worden, moest er met haar rug tegenaan gaan staan: de plek van het Lichtwezen. Hij wist alles al: de reiswezens waren er natuurlijk in no time naar toe gezoefd en hadden ‘m alles al verteld. Hij wilde echter nog wel zijn grote dank naar ons uit spreken, vandaar!
Judenkirchhof Elzerath / Judekerwisch, steenrij, Morbach.
Zelfs na navraag – wel bekend, in het bos, maar bijna niets meer van te zien – niet gevonden, aan Odilia doorgegeven om ‘m zelf te gaan zoeken, al dan niet m.b.v. de deva. Accuratie 4 (van 5), dus onzuiver. (is gelukt)
Hellertshausen Schimmerstein, menhir. Bernkastel-Küs,
niet gevonden (zonder navraag, geen mensen tegengekomen).
Accuratie 4. (Odilia wel gelukt)
Rhaunen Königsstein, menhir. Birkenfeld.
Staat vóór Auto Stein, pal aan de weg. Dus alleen hartverbinding. Als het nog maar zin heeft; onze reiswezens nemen er geen contactwezen waar, een veeg teken. Odilia meldt ons ’s avond er nog heel vaag een Lichtwezen te hebben waargenomen. Of het haar gaat lukken deze terug te krijgen??
- Duitsland complete reis juli 2024
- Zell – Bernkastel – Morbach – Rhaunen
- Idar -Oberstein – Meisenheim
- Alzey, Worms, Grunstadt, Kaiserslautern
- Alzey, Worms, Grunstadt, Kaiserslautern 2
- Alzey, Worms, Grun-stadt, Kaisers-lautern 3
- Oost van Trier
- Schweich, Bernkastel-Küs en Morbach
- Omgeving Kordel
- Echternach
- Gerolstein
