Brecon – Abergavenny (Montmouthshire) & Engeland vervolg
Garnteg Barrows Cemetery en verderop Garnteg Menhir (Monm.sh.) Pontypool, Garndiffaith. Om deze barrow te vinden zijn we bijna drie uur bezig geweest. Zou vlak achter de school moeten liggen, maar het gebied rondom de school is met hekken afgesloten. We proberen er via de woonwijk aan de achterkant van de school te komen, maar de aaneengesloten rijtjeswoningen sluiten dat gebied volledig af. En wel tien buurtbewoners gevraagd, maar die weten van geen barrow.
Dan maar op zoek naar de menhir, moet met een accuratie van 5 precies te vinden zijn. Alleen hoe kom je daar? Van waar wij de auto geparkeerd hebben lijkt dat via de verlaten spoorbaan (nu wandel- en fietspad) te zijn. We komen inderdaad in de buurt, maar een muurtje en verderop een hek versperren ons de toegang. Het muurtje is aan onze kant makkelijk te nemen, aan de andere kant is de afsprong wel heel wat dieper; voor nu geen probleem, voor de terugweg misschien wel. Maar dat zien we dan wel. En het hek bevat een doorgang. Alleen kwam op dat moment de nogal boze grondeigenaar aangereden. We raakten in gesprek, begrepen zijn ongenoegen goed, begrepen dat we in overtreding waren, maar konden ‘m tot zijn grote verbazing, en toenemende interesse, veel vertellen over menhirs, en ook over deze menhir, waar hij die informatie ook zelf zou kunnen vinden; we vertelden ‘m over onze reizen door heel Europa, dat we nogal fanatieke fans zijn van megalieten en dat we bij deze geen toegankelijk doorgang hadden kunnen vinden, eerst nog bij hem thuis hadden aangebeld, maar niemand thuis troffen en het toen maar op deze wijze probeerden. Hij was onder de indruk van ons verhaal en gaf toestemming om zijn grond te betreden.
We vertelden ‘m ook over onze mislukt zoektocht naar de vlakbij gelegen barrow, waar zijn menhir mee verbonden zou zijn, en dat niemand er ook maar iets van afwist. Hij wist er wel van: die barrow is zo’n 30 jaar geleden verdwenen, met de grond gelijk gemaakt en er een rotonde overheen aangelegd. Wat ontluisterend nieuws, maar tevens wat een opluchting voor ons om te begrijpen waarom we ‘m niet hebben kunnen vinden. We namen allervriendelijkst afscheid, en kregen natuurlijk toestemming om ons naar “zijn” menhir te begeven.
Pikant detail: dit gesprek is bewust gearrangeerd door het reis-hulp-wezen, vertellen de reiswezens. Tevens vertellen ze dat het reis-hulp-wezen heel vriendelijk is en eigenlijk, zonder dat we dat merken, heel veel aspecten voor ons en onze reis regelt.
In haar avondgesprek met ons vertelde Odilia dat de deva ervan wist, en het Lichtwezen toen is vertrokken (na zo’n 5000 jaar inzet voor aarde en mensheid!!!).
De plek aan de overkant had ze ondertussen ook al verbonden, ze sprak alleen niet van plek, maar plekken.
Hetzelfde gaat op voor de Maen Llwyd menhir waar we haar eerder op de middag naar hadden verwezen.
Omgeving Hearkening Rock, natural Stone (Monm.sh.) Coleford, Staunton. 
We duiken van de drukke doorgaande weg een afslag in, zien voor ons een één-baans bosweg; er staan de nodige informatie-borden en een open staande slagboom. In de regen en beginnende schemering kijk ik alleen of er een verboden-inrij bord is, en dat zien we niet, verder nemen we al die informatie niet tot ons, uiteindelijk komen we hier alleen voor onze eigen bestemmingen. We zien trouwens ook geen bord met de sluitingstijd van de slagboom (!?). Na een paar kilometer een immense kei op de helling vlak naast de weg, echt indrukwekkend, zo groot zie je ze zelden! We maken kennis met een contactwezen. Weet al veel, van zowel de deva als van de reiswezens, maar niet van de nieuwe taak. Dat maakt indruk, waardoor hij ook de noodzaak voelt heel snel zijn Lichtwezen te gaan informeren. Dat maken we vaker mee, dus ik laat ‘m snel gaan.
Later zouden we ontdekken dat het de Staunton Suck Stone is (stond ook op ons lijstje)
Langs de bosweg zien we nog meer grote stenen, die Odilia in groot enthousiasme meeneemt in haar verkenning van dit natuurgebied.
Far Hearkening Rock, natural Stone (Monm.sh) Staunton. De rock ligt werkelijk aan het einde van de bosweg, maar dan nog een stuk verder lopen. Vanwege het donker en de regen stellen we Odilia voor het aan haar over te laten, evenals de volgende:
King Arthur’s North-cave/rockshelter(Herefordshire – Engeland) , die hemelsbreed zo’n 500 m verderop aan de overkant van de rivier ligt. Van deze krijgen we na luttele minuten van de reiswezens te horen dat Odilia ‘m al gevonden heeft, m.b.v. de deva. Scheelt ons een uur omrijden.
’s Avonds krijgen we nog bezoek van een parkwachter, die wel zegt dat we hier eigenlijk niet mogen overnachten, maar daar niet moeilijk over wil doen als het maar om één nachtje gaat, Let’s forget we met!
Aswoensdag, 27 maart, zon, regenbuien, hagel en natte sneeuw.
Staunton Broadstones-natural stones(Gloucestershire – Engeland) Broadstone, een camping / caravan -/ recreatiepark met wat verspreid staande bungalows, achteraan zien we een meertje en bootjes.
En prachtige heel dikke oude bomen. Maar voor ons wezenlijk: vier over het veld verspreid liggende kolossale rotsblokken, alle op het eerste terrein nabij de drukke weg. Dus alleen de hartverbinding, die we doen bij degene die echt pal aan de weg ligt; de rest is aan Odilia: afscherming en ondersteuning.
Heeft ze waarschijnlijk afgelopen nacht al gedaan, want ze liggen hemelsbreed vlakbij het natuurpark waar we overnacht hebben. Later vertelde zij dat er verderop op het terrein nog zo’n aantal ligt, had ze inderdaad ook al bezocht.
– The Buck Stone,
– The Virgin”s Cup, Staunton Sacrificial Stone
– Toads Mouth Stone, Frogs Mouth Stone (deze hebben we niet gezien)
Boxwell Lodge, Boxwell-with-Leighterton II– chambered tomb(Gloucestershire) (Engeland)
Vlakbij gelegen, maar hebben we in een vorige reis reeds aangedaan.
Long Stone, Staunton-menhir (Gloucestershire)(Engeland)
Ligt pal aan de weg; hier kunnen we alleen de hartverbinding doen, en Odilia gaat afscherming en ondersteuning geven.
Cup Stone on Mill Hill-rock art(Gloucestershire) (Engeland)
Het contactwezen is door de reiswezens overgehaald uit zijn diepe dal naar boven te komen: Ik kom hier nooit, eng, heel eng, ik wil hier niet blijven. Hij blijft net lang genoeg om het noodzakelijkste te horen, daarna laat ik hem vrij. Komt vast wel in orde.
- Hereford – Hay-on- Wye
- Zuid Wales
- Brecon – Abergavenny & Engeland
- Brecon – Abergavenny & Engeland vervolg
- Chepstow
- Glamorgan
- Glamorgan vervolg
- Carmanthenshire
- Tenby – Pembroke
- Tenby – Pembroke vervolg
boom nabij Staunton Broadstones - Rondom St. Davids
- Granston – Fishguard
- Pembroke coast National park Mynedd Preseli
- Pembroke coast National park Mynedd Preseli 2e deel
- Pembroke coast National park Mynedd Preseli 3e deel
- Rondom Carmarthen
- Lampeter – West Brecon Beacons
- Lampeter – West Breacon Beacon vervolg
- Bethlehem – Swansea
- Bethlehem – Swansea vervolg
- Black Mountains West
- Rondom Merthyl Tydfil
- Noord- Oost-waarts door de Brecon Beacons
- Richting Builth Wells
