Juni

Al 4 jaar lang komen we elke dinsdagochtend om 10 uur bijeen in het Westbroekpark voor ons ritueel op uitnodiging van Odilia.
We doen daar een kort ritueel, vnl. bestaand uit de hartverbinding, van hooguit tien minuten als tegenwicht voor wat door big pharma en overheden ons als schrikbeeld wordt gebracht onder de namen corona en covid. 

Op dit moment lijkt deze pandemie voorbij te zijn, maar van alle kanten wordt er aan  gewerkt om deze een vervolg te geven, b.v. ook te zien aan de aanmoediging tot steeds meer vaccinaties met als gevolg  ondermijning van het menselijk immuumsysteem (opmerkelijk dat bij de Amish in de VS al generaties lang geen vaccinaties worden toegepast, en juist daar het laagste aantal ziekteverschijnselen wordt gemeten).

Om bij deze 4 jaar stil te staan hebben we allereerst onze dank en erkenning uitgesproken naar het wezen van onze groep (9 leden) en die van het ritueel. Daarna in een opstelling de boom aangesproken die vlak bij de plek van ons ritueel staat. Stoort het hem? (Integendeel!) en andere vragen gesteld. Hetzelfde voor het “parkwezen”, dat alleen maar meer van dit soort aktiviteiten op prijs zou stellen, maar zich wel zeer stoorde aan het respectloze gedrag van sommige mensen, o.a. betreft het achterlaten van afval. Wel toont hij zich zeer tevreden over zijn onderhoud (lof aan de plantsoenendienst).

In contact met Odilia toonde zij zich zeer dankbaar voor onze inzet, sprak zich verdrietig maar vastberaden uit over de sfeer die over de mensheid waart vanuit big pharma en veel overheden, een sfeer die, zo ervaart zij, nog steeds sterk heerst al lijkt het ogenschijnlijk vredig en rustig. Zij wilde verder niet uitwijden over de motieven die hier achter schuil gaan want alleen al door dit te doen worden die krachten gevoed; dus vandaar ook haar verzoek aan ons om deze verder ook zo min mogelijk te benoemen.

Ter afsluiting in geheel andere sfeer: sap en lekkers!

Terugblik van Dorothea