Verslag Reis naar Megalithen
Pasen 2023
Hier de ervaringen van eerst mijn reis, daarna samen met Dick mijn partner.
Ik ben eerst twee dagen achter Margrete en Ferry aan gesjeesd, veel rijden. In een auto, geen camper want kon ik niet vinden. Dat gaf me wel stress maar achteraf was de auto perfect. Lekker wendbaar. Slapen in een auto was wat ongewoon. Een nacht sliepen we naast Woodhenge. Bijzonder. Vroeg in de ochtend kwam een groep mensen als druïden gekleed om een ceremonie te doen.
Margrete leerde me voelen hoe mijn reiswezen naar een afgelegen heuvel reisde en terug.
Bij andere grafheuvels hielp ze ook. Ik heb gezien hoe hard werk het is , en Margrete en Ferry doen het op een objectieve manier. Ik ben onder de indruk van het gestadige werk wat ze doen.
Bij een grafheuvel met uitzicht op Stonehenge voelde ik verdriet, Stonehenge voelt verlaten.Ik kon het gevoel niet loslaten.
Later kreeg ik de boodschap van Odilia om in het nu te leven.
Anno 2025 nieuwe ontdekkingen rondom Stonehenge
De laatste twee plekken met Margrete en Ferry was een domper. Na een uur rijden kwamen we op een plek, en daar waren ze al eerder geweest; de tweede plek was niet meer zichtbaar (door de boer weggehaald)en het Lichtwezen verdwenen. Ook dit hoort bij het werk.
Er was nog een grapje uitgehaald. De reis wezens reden een stukje met me heen, en lieten zich voelen. Nu weet ik waarom ik zo de zandweg opscheurde….
Op het einde van mijn stage met Ferry en Margrete kreeg ik een certificaat van Odilia, en mijn reiswezen ook een van hun reiswezens .
De tijd op Anglesey was rustig en tijdloos.
Met mijn partner Dick hadden we een gezellig klein huisje gehuurd en bezochten verschillende plekken.
Het was duidelijk dat niet alles zou lukken, ik appte Margrete, en vertelde dat ik naar een centrale plek op het eiland zou gaan, en de Deva vragen Odilia over het eiland rond te leiden. Odilia was ingelicht, appte Margrete terug.
Het was een wat regenachtige dag, net droog en daar waren we bijna in het centrum. Ik kon de plek niet vinden, in een werkplaats stond een metaalbewerker te klussen, hem advies gevraagd. Kom maar mee, zei hij, en met grote stappen liep hij terug. En daar, naast het bord stond een schattige kleine steen, als deel van de afscheiding.
Stralend wees ik 360 graden Odilia het eiland aan. Het klopte
Het lukte Dick en mij om een mooi evenwicht te vinden tussen plekken bezoeken en ontspannen samen zijn: dat was ook vooraf de boodschap van Odilia, jullie relatie is het belangrijkste
Het was bijzonder je zo met een groep te verbinden, oude verbindingen weer tot leven te brengen.
Na Anglesey bleven we met een groep vrienden in een huis aan de kust .
Samen studeren we een hoofdstuk van Steiner: waarom voelen zoveel mensen zich nu ongelukkig..
Zijn antwoord is dat we zonder spirituele inzichten in hoe karmische verbanden (vorige
levens) in het heden doorwerken we niet verder komen.
Tussen door bezoeken we verschillende plekken.
Al met al waren het rijke ervaringen.
Het voelt nu alsof ik iets afgerond heb.
Marga
