30 mei. De visserij vanuit de haven van Scheveningen is de laatste jaren hard achteruit gegaan, een deel van de haven is nu jachthaven, en veel aanverwante bedrijven zijn verdwenen, evenals de rederij die op Engeland voer, inclusief het immense parkeerterrein voor vrachtauto’s. Er zijn nu grootse plannen voor woningbouw, met heel veel hoogbouw. Odilia verzoekt ons of we een helingsritueel willen doen voor de daar aanwezige natuurwezens, die anders door de grote omvang van het project en de snelheid waarmee gebouwd gaat worden zeker verrast zullen worden, en dan niet op tijd een veilig heenkomen kunnen zoeken en vast komen te zitten.
Met nog zes personen erbij hebben we afgesproken bij het Zuiderstrand theater, wat een heel gelukkige keuze blijkt te zijn want het regent en het stormt, en hier kunnen we droog en uit de wind staan. Overigens komt tijdens het ritueel af en toe de zon tussen de wolken door, met een regenboog, waarvan Odilia aangaf dat deze een groet van Frits symboliseerde. We deden een opstelling, met daarbij de steenwezens, de oorspronkelijke natuurwezens, en de Deva van Scheveningen. De steenwezens hadden het gevoel dat de schuld bij hun werd gelegd, maar gaven aan slechts een werktuig in de handen van de bouwers te zijn, en met de nodige treurnis vanwege een matige inspiratie. De natuurwezens gaven aan erg vast te zitten, We zijn hier al zo lang, de meeste zelfs eeuwen lang. De Deva van Scheveningen beaamde dit, ze voelen zich verscheurd, kunnen uit zichzelf niet in beweging komen; willen jullie veel bewegen en licht geven? Op de momenten dat het niet regende liepen we weids uiteen over het gebied rondom de haven, met klankinstrumenten en ritueel gezang, en we hadden wat kaarsen met windbeschermers ontstoken om het licht te symboliseren.
Na afloop gaf Odilia aan dat de harde wind een goede bijdrage had geleverd, onze inspanning was over een ruim gebied verspreid, had vele bouwterreinen bereikt. De steenwezens lieten weten dankbaar te zijn door mensen gezien te worden, voor hun een unicum, en de natuurwezens voelden zich vrijer gekomen. Odilia liet weten dat er veel op gang was gekomen en het nog flink zou doorwerken. En of we een steen wilden meenemen om de verbinding te bestendigen. Christian had al een geschikte steen opgepakt, alsof hij het voorvoeld had!
Op 31 mei zit Margrete op haar fiets, merkt dat Odilia een boodschap voor haar heeft. Ze fietst gewoon door terwijl ze de boodschap verneemt dat Frits nog niet terug is in zijn gebied maar het wel kan aanschouwen. En ze legt uit dat wij geen contact met hem kunnen opnemen; mochten we dat toch doen, zo waarschuwt ze ons, dan krijgen wij contact met een fantoom Frits, d.w.z. een wezen dat zich uitgeeft voor Frits maar hem niet is. Dit geldt niet alleen voor ons, maar ook voor anderen die dit zouden proberen. Frits is afgeschermd voor zijn eigen bescherming. Voor zo ver de boodschap.
Dit verschijnsel is ons niet onbekend; Odilia zelf heeft ons al eens verteld dat zij in principe geen contact heeft en wilt met mensen, tenzij via ons, dus bekenden van ons voor wie wij om zo’n contact verzoeken, en dan alleen bij wijze van uitzondering. Iedereen kan nl. in principe d.m.v. een opstelling contact zoeken met Odilia (of Frits), maar dat is niet geoorloofd, en wie dat toch doet zal ook een fantoom-wezen treffen dat zich uitgeeft voor Odilia (Frits), maar het niet is.
Waarom er niet een soort bewaker is die in zo’n geval meedeelt dat er geen toegang is, weten wij niet. Dit is nu eenmaal zoals dit in hun wereld geschiedt.
Odilia heeft ook nog aangegeven dat deze regel omgekeerd ook voor Frits geldt.
In onze wereld kon hij nog wel eens ongevraagd bij iemand het lichaam induiken, mensen vonden dit vaak ook prima omdat ze het als leuk en prettig ervaarden, zijn energie is nl. licht, speels en warm, kortom voor mensen heel fijn om te ervaren, maar in de etherwereld is dit niet toegestaan. En hem is ook niet toegestaan contact met ons te zoeken. De twee werelden, die van mensen en die van etherwezens mogen niet door elkaar lopen. Dat Frits tijdelijk in onze wereld verkeerde is een unieke uitzondering.
De Deva van Vlaanderen heeft het als heel fijn ervaren Frits weer te zien, en zeker zoals zijn energie nu aanvoelt.
Odilia vertelt ons dit allemaal omdat ze ons beloofd heeft ons goed op de hoogte te houden over Frits, en omdat ze heel goed aanvoelt hoeveel wij ons aan Frits zijn gaan hechten en begrijpt dat deze scheiding ons erg moeilijk valt.
Nu ook nog iets over jullie verkenning rondom Huize Windekind. Kies een goede plek, op veilige afstand voor de natuurwezens, en ook voor jullie zelf. In elk geval buiten het eigen terrein, en liefst uit het zicht.
Als er ter plaatse geen steen ligt zou je een steen kunnen meenemen, nadat je ‘m geïnitieerd hebt. Mag het ook een houten tak zijn? Nee, dat werkt niet.
En dan nog iets. Margrete heeft veel pijn in haar been, en dat zal wel even zo blijven. Het zijn de zenuwbanen die hun weg weer zoeken, een goede maar pijnlijke ontwikkeling. Ze doet er goed aan de komende dagen heel rustig aan te doen!
